De wonderlijke wereld van de Roots

Geen vooraf bedacht strategie, geen businessplan, geen marketing strategie, maar langzaam gegroeid omdat het nu eenmaal zo liep. Ontstaan vanuit handelsgeest en creativiteit. De meest onverwachte successen zijn onvoorspelbaar en soms hier in Nederland weinig zichtbaar. Maar soms kom je er een tegen en dan valt je mond open van verbazing, over de ambacht van het product, over de grote van de fabriek, over de vele tegenstrijdigheden in strategie, over de rol van het product in de markt….enz.  Vrijdag dus met de trein naar Helmond op uitnodiging van Marina exceptional textiles om Vlisco te bezoeken. Sinds 1846 ontwerpt en produceert Vlisco kleurrijke modestoffen, voor de levendige West- en Centraal-Afrikaanse markt. Vlisco speelt in op de expressieve en creatieve kracht van de Afrikaanse cultuur en weet al generaties lang haar gepassioneerde publiek te verrassen en te inspireren met unieke designs. Daar beter bekend als  ‘Wax Hollandais’. Het idee dat wij hier in Nederland het modebeeld bepalen voor West Afrika is natuurlijk al verassend en helemaal als je bedenkt dat in de Afrikaanse cultuur kleding een communicatie middel is, kleding zegt alles over je status, je stam, je familie. Zo heeft iedere stam een zeer specifiek en eigen kleur beeld, met vaak nog een eigen symboliek. Ik zou dan denken dat hier in Helmond tussen de 9 ontwerp teams veel afrikanen zitten of dat er veel marktonderzoek plaats vind. Maar nee hoor, door de tijd heen is er een herkenbare stijl ontstaan die toonaangevend is voor het modebeeld. Helmond ’sets the trend’ en is het dus eerder andersom. De markt volgt Vlisco! Roger Gerards de design manager van Vlisco gaf een prachtige presentatie over het proces en belang van het design, zeker omdat de verschillende collecties elkaar snel opvolgen en er geen tijd voor testen is. De rondleiding door de fabriek maakte de ervaring nog indrukwekkender. Sjakie en de chocolade fabriek was er niets bij. Allemaal heel geheim en vol indrukwekkende machines. Het geheime procédé gebaseerd op de heel bewerkelijke Batik techniek zorgt voor dat de patronen aan beide zijde van de stof draagbaar en mooi zijn. Maar ook de kleuren zijn door het procédé  erg speciaal. Eigenlijk kan je hier zien dat de roots van Vlisco een tastbare productwaarde vormt. Een prachtig voorbeeld, de roots van de onderneming zijn stuwende kracht.

Bart-Jan Horrée

 

Window to the world

De olympische winterspelen zijn alweer voorbij, twee weken sport en nu eens niet alleen voetbal. Soms kan ik met heel veel verbazing naar de verschillende sporten kijken en vraag me wel eens af hoe ze moeten overkomen op iemand van een andere planeet. Er zitten toch vreemde varianten bij. Zoals bijvoorbeeld skispringen Waarbij het me verbaasd dat er geen skispringen voor vrouwen op het programma staat. Volgens mij de enige sport op de Olympische spelen die niet voor mannen en vrouwen op het programma staat. Terwijl het toch blijkt dat al in maart van 1933  de Women’s ski jumping world Championship plaats vonden op Snowman’s Hill. Op de foto zie je Johanne Kohlstead uit Noorwegen.

Het mooie van al die sporten is dat ze zijn ontstaan uit de Roots van de cultuur, langzaam hebben ze zich natuurlijk ontwikkeld, vaak geen rekening houden met de moderne landsgrenzen. Zo is er de Nordische combinatie of Biathlon in de Scandinavische en Alpen landen. Ook Curling is natuurlijk zeer apart. Daarin zie je weer een heel andere combinatie van landen die daar goed in zijn. De sport cultuur gaat dwars door onze huidige geografische grenzen en bevind zich op een veel dieper liggend niveau. Juist daarover hadden we het laatst met De European Cultural Foundation, een nieuwe klant van C-Roots, die juist op zoek is naar de culturele verbintenis in Europa. Het Europa van nu kent wel is waar de Euro maar voor de rest veel grenzen , veel regels ,veel politiek en te weinig oog voor de roots van de culturen die Europa op een ander niveau heeft gevormd. Misschien wel een cliché maar toch zijn hier de Olympische spelen een mooi voorbeeld. Het is toch fascinerend om te zien hoe we over de hele wereld kijken naar een evenement en iedereen zijn eigen werkelijkheid heeft. In Canada denken ze dat de Olympische spelen draait om curling en ijshockey Terwijl wij toch echt denken dat schaatsen de spil van de spelen is. Zo hebben we allemaal ons eigen ‘Window to the world’. Eigenlijk is dit de manier om naar corporate branding te kijken. 1 sterk merk met vele facetten die ieder hun eigen centrum vormen en ‘window’ hebben afhankelijk van de deelnemers in dat facet. En niet te vergeten een ongelooflijk respect voor de Roots, de motor voor ontwikkeling en vernieuwing.

Bart-Jan Horrée

 

Authenticiteit

Volgens Van Dale is authenticiteit ‘betrouwbaar, geloofwaardig; echt’. En het is de trend van de laatste maanden. Maar door het als trend te benoemen, benoem je ook het onuitgesproken tegendeel! Namelijk dat het hiervoor onecht, gemaakt en fake was. Het beste zie je dat in de wereld van commercials. Dove was de eerste die met echte modellen aan de slag ging, maar toen dat nieuwtje er af was, werd het toch weer de mooi-makerij die de overhand nam.

Maar het lijkt nu toch echt een trend te zijn. Kijk maar naar de nieuwe commercials van Reaal waarin ‘echte mensen’ een videocamera meekregen om de werkelijkheid van hun alledag vast te leggen. Maar wat zegt dat echter over de organisatie? Dat ze goed luisteren naar hun (potentiele) klanten? Dat ze begrijpen wat hun klanten meemaken?

De grote vraag is dan of die ‘promise’ strookt met hun ‘performance’. Klopt de buitenkant met de binnenkant? Is het écht ‘echt en oprecht’ of is het de volgende en daarmee weer tijdelijke reclametruc?

Wanneer worden organisaties echt authentiek door hun roots leidend te laten zijn in alles wat ze doen. In hun communicatie, in hun producten en dus ook de manier waarop ze communiceren met de wereld om hun heen? Dat is de enige ware authenticiteit en volgens van Dale zijn organisaties dan ‘echt en betrouwbaar’.

 

Photoshoot in Penang…voor Teleplan

nee geen photoshoot voor een James Bond film maar voor teleplan in Penang (Indonesië).  Teleplan is een beursgenoteerd bedrijf met 19 vestigingen en 6000 medewerkers in alle werelddelen. De organisatie is gespecialiseerd in het repareren van elektronica en alle logistieke processen daaromheen. Jaarlijks repareert Teleplan ruim tien miljoen apparaten voor vrijwel alle grote IT- en telecommunicatiebedrijven zoals Dell, IBM, HP, Kodak, LG, Microsoft, Nokia, Sony en Cisco; van spelcomputers tot notebooks en van LCD-schermen tot BlackBerries.

We hebben voor hun een nieuwe merkstrategie bedacht en een nieuwe corporate identity. Voor de site, brochres en de campagne hebben we foto serie gemaakt. Andreas Pohlmann uit Munchen is onze fotograaf. Hier zie je hem in een stofvrij pak om de stofvrije ruimtes te fotograferen, de cleanrooms. Het ziet er nogal SciFi uit en dat is ook, een wereld zonder electronica wordt toch steeds moeilijker om je voor te stellen.

Over een paar weken vertellen we meer over het concept wat we voor Teleplan hebben ontwikkeld en laten we meer beelden zien van de fotografiesessie

Bart-Jan Horrée

 

Muts en identiteit

Hansje Hansje knipperdolletje,

die zat laatst aan de dijk;

hij krabde aan zijn bolletje,

zijn mutsje viel in het slijk.

Daar kwam zijn zusje aangelopen.

Hansje wil je je mutsje verkopen?

Nee, zus, domme zus,

wie verkoopt er nou zijn muts?

 

Darwin Awards 2009

Ziek, maar wel grappig:

www.darwinawards.com

‘Named in honor of Charles Darwin, the father of evolution, the Darwin Awards commemorate those who improve our gene pool by removing themselves from it.’

 

Kerstboom zonder kluit eruit, nieuw groen met wortels erin

Net als elk jaar typ ik per ongeluk het verkeerde jaartal als ik ergens een datum moet vermelden. Zelfs MS Word doet er gretig aan mee. 2009, oh nee, het is 2010! Het is een automatisme dat meestal al snel vervangen zal worden door een nieuwe omdat 2010 dan weer gewoon is geworden.

Als het nieuwe jaar begint kijken de meeste mensen even terug op het vorige om te reflecteren. En vervolgens maken ze (goede) voornemens om met frisse moed het verse jaar te starten. Het is bekend dat deze voornemens vaak niet waargemaakt kunnen worden, omdat we nu eenmaal mensen zijn. En die automatische gedachten en handelingen die we gewend zijn, voelden stiekem wel prettig aan en brengen ons in de verleiding om terug te vallen op het oude. Maar als je kunt wennen aan een nieuw jaartal, waarom zou je andere automatismen dan niet kunnen ombuigen?

Persoonlijk voel ik me daarin gesterkt door het heldere licht dat de sneeuw ons momenteel geeft. Het laagje wit dat ervoor zorgt dat alles samenhang heeft omdat alles even dezelfde kleur heeft en je niet wordt afgeleid door niet ter zake doende details. En er tevens voor zorgt dat je je net iets stiller en langzamer door de wereld beweegt, zodat je de dingen eens op een andere manier kunt bekijken en beoordelen.

2010 zal waarschijnlijk een bijzonder jaar worden. Na een jaar van ‘crisis’, vallende banken, natuurgeweld, het verkleuren van de Postbank, Mexicaanse griep, de eerste donkere president in de VS, de aanslag op de koningin, een mislukte klimaattop, het verlies van Michael Jackson, Ramses Shaffy, Martin Bril en vele banen, voel je om je heen dat mensen een sterke drang hebben om het dit jaar eens even heel anders aan te pakken. We willen weer klimmen met zijn allen, maar dan wel goed voorbereid.

Terugkijkend op een bewogen jaar, zien we dat de gebruikelijke manier van denken, doen en het voor vanzelfsprekend aannemen van vele zaken ons blijkbaar geen zekerheden geeft. Dat we het heft zelf in handen moeten nemen, en onszelf en de mensen om ons heen kritische vragen moeten blijven stellen, omdat situaties veranderlijker blijken dan we dachten en systemen minder stabiel dan ze leken. Zowel in onze dagelijkse levens als in het bedrijfsleven. We worden meer en meer gedwongen nu te kijken naar wat we werkelijk belangrijk vinden. Wat onze core is, en wat deze versterkt en verzwakt, en hoe we daarop kunnen anticiperen.

Vorig jaar zijn bij velen de bladeren uit de boom geschud, dus nu even diep graven in die wortels, zodat de blaadjes er straks weer lekker groen bijhangen op alle vlakken. Want ons motto blijft natuurlijk: When you are looking for opportunities, dig at the roots instead of just hacking at the leaves… En oh ja, de boom is ondergronds vaak net zo groot als bovengronds, dus dit jaar gaan we ook eens kijken wat er gebeurt als we de boom op zijn kop houden…

GELUKKIG NIEUWJAAR IEDEREEN!

Saskia Schipper

 

10 voor 2010

Het einde van het jaar en dus de hoogste tijd voor de gebruikelijke lijstjes. Mijn favoriet? De boardroom agenda 2010 van Management Scope.

  1. Zijn wij klaar voor de upturn
  2. Binden en boeien van personeel
  3. Hoe zorgen we voor nieuwe producten en diensten
  4. Het Nieuwe Werken, participatief leidinggeven en de werknemer 2.0
  5. Risicobeheersing
  6. Greening the Enterprise
  7. WK 2010

En dan vraagt de oplettende lezer natuurlijk waar zijn de overige 3? Daarom mijn toevoeging!

Op plaats 0, Identiteit. Omdat heel veel bedrijven hun identiteit de afgelopen jaren verloren zijn en punt 1 t/m 6 alleen maar effectief en consistent te bereiken zijn als je je identiteit scherp voor ogen hebt. En dan weet je ook meteen of punt 7 echt iets is voor jouw organisatie!

Op plaats 8 Maatschappelijke Betrokkenheid. Geen enkele organisatie kan bestaan zonder respect voor en interactie met zijn omgeving. Vroeger werd dat modieus License to Operate genoemd, in 2010 gaat het over veel meer. Over de strategische keuze om mens en organisatie te verbinden met een ideële grondhouding. En ook daarvoor is het kennen van je identiteit onontbeerlijk.

Tenslotte op plaats 9 het vermogen tot Tegen-denken. Teveel en te vaak zien wij organisaties keuzes maken die voortkomen uit de heersende cultuur of structuur of omdat de concurrenten het ook doen. Het vermogen tot tegendenken is essentieel om een eigen, duurzaam concurrerende plek in de markt te vinden. (Of zelfs in een nieuwe markt). C-Roots heeft daarom het concept van De Keerzijde ontwikkelt. Een alternatieve kijk op organisatie, marketing of product waarbij wij met overgave en overtuiging op zoek gaan naar een echt alternatief. Vraag het pamflet #6 aan via office@c-roots.com als u meer wilt weten!

Mogen wij u zo aan het eind van 2009 veel wijsheid toewensen voor 2010. Enne… natuurlijk staat onze deur ook in 2010 wijd open!

 

Op zoek naar onze identity

We hebben twee jaar gewerkt aan het proces van de ontdekking van identiteit. Eureka. Uit enthousiame schilderen we het op de muren. De radartje, de olie, hup, in de centrifuge. Alles komt uiteindelijk samen.

Jacqueline

 

I was uncool before uncool was cool

Uncool: To try to be cool, and fail and be an embarrassment to people nearby, or end up looking like a fool.
(Bron: Urban dictionary)

Er was eens een tijd dat je niet gezien wilde worden binnen een straal van 250 meter van een Zeeman-filiaal. Want bij Zeeman je kleding kopen, dat is vooral niet cool. Alsof je geen geld hebt voor een normaal stukje kleding zeg! En als je er dan toch stiekem iets kocht, dan deed je dat ongezien, incognito, en knipte je als een idioot alle labeltjes uit zodra je de kassabon in handen had.

Dus toen vriendje vol trots het randje van zijn nieuwe boxer showde en ik daar ‘Zeeman’ las, moest ik aanvankelijk even hard lachen. Maar wat blijkt, Zeeman is ineens helemaal cool. Goed fout dus. Op vele websites wordt er over deze coole boxers geschreven. Zoals op iLoveFashionNews :

“Wij zeggen HOT! Weg met de Björn Borg boxers in alle kleuren van de regenboog. Wij gaan voor de gele en blauwe Zeeman boxers. Wij zeggen dit wordt een hit!”

Volgens de website van Blije Gasten wordt de boxer zelfs al het ‘Dirkje’ van Zeeman genoemd, verwijzend naar de rode Dirk tas, en is er zelfs een speciale Hyves pagina voor opgestart.

De Reclametijgers hebben het over een dikke vinger richting populaire merken als Björn Borg, Calvin Klein of Aussiebum. Goed inspelen in deze ‘tijden van crisis‘ door Zeeman. Het bedrijf wil laten zien dat zij ook een über hippe onderbroek op de markt kunnen brengen.

Zeeman zegt GOEDkoop en verrassend te zijn. Weggeven ís verrassend, en het is zo goedkoop dat deze vorm van sampling geen enorme kostenpost is. Bovendien zegt het iets over vertrouwen in het eigen product: proberen kán tot (herhaal)aankopen leiden.

Is het dan zo makkelijk om een merk goed in de markt te zetten en klanten te trekken en te binden? Of blijft het bij een onderbroekenlolletje? Ik ben benieuwd.

Saskia Schipper