Digital speed

De digitale revolutie zorgt voor snelheid. Alles gaat steeds sneller en wordt vluchtiger. Internet wordt steeds visueler. De nieuwe Facebook profielfoto’s zijn 170% keer zo groot. Waarom?

  • Less time: “A picture is worth a thousand words. Images have the ability to quickly portray meaning.”
  • Lower attention: “Internet is lowering attention spans. Visual networks allow for quick jumps from one topic to the next.”

Eigenlijk moet alles zich aanpassen aan deze snelheid. Elke 25-jarige wordt gefrustreerd van computers die niet snel werken of van treinkaartjes die te langzaam uit de machine komen. Onze aandachtsboog is kort. Als een van onze 3000 gedownloade films niet in het eerste kwartier boeit switchen we snel naar een andere. Toen Jacqueline, onze designer, die nu op een Mac werkt een oude foto van zichzelf meenam achter een Aesthedes, het grafische computersysteem van de jaren ‘70 was ik onder de indruk. Dan moet je echt geduld hebben en goed zijn!

Hetzelfde geldt voor de muziek-wereld, waar vroeger net zo lang werd gezocht naar de perfecte drummer voor die ene tune, kunnen we er nu met de nodige tools in een edit studio voor zorgen dat een willekeurige drummer toch diezelfde kwaliteit kan halen. “With the internet anyone can make anything.” Volgens sommigen een kans, volgens anderen is ‘perfect digital art’ saai en zorgt juist die imperfectie voor het gevoel in muziek of kunst.

Maar internet biedt artiesten ook kansen. Componist Olafur Arnalds kon zonder dure studio’s in een recordtempo muziek opnemen en heeft via social media anderen geïnspireerd artwork te maken. De combinatie van een van zijn nummers met een visueel knappe film van een voor hem onbekende Argentijnse artiest zorgde voor een boost in zijn carrière.

Dus, de opkomst van het internet en de makkelijke toegang tot middelen zorgt ervoor dat iedereen de kans krijgt zijn talenten en creativiteit optimaal te benutten. Maar betekent dit ook betere muziek, literatuur en kunst? En is dit een kans voor talenten of wordt het juist extra moeilijk om op te vallen tussen de toevloed aan crap op het internet dat ook exponentieel is gegroeid?

De documentaire PressPausePlay behandelt de vraag ‘The digital revolution; cultural democracy or mediocrity?’ De documentaire van David Dworsky en Victor Kohler zorgt niet voor meer antwoorden maar zet wel aan het denken. Onderstaand een aantal quotes uit de documentaire, die tevens hieronder gratis is te zien. Gratis, want: “Ideas that are free spread faster and ideas that spread win.”

Democracy
This changes everything. The industry is dead. There has never been a better time to be an artist.” Seth Godin, Marketing Guru

Mediocrity
We are on the verge of a new dark age. The creative world is destroyed. All we have is cacophony and self opinion.” Andrew Keen, Author

Danique

 

Follow your ambition…

is het slim om een blog te schrijven over een verloren competitie? Waarschijnlijk niet, maar soms zit het gevoel je in de weg. Vooropgesteld, ik vind  competities waardeloos! Ze doen afbreuk aan het proces van kennismaking en verdieping, iets wat in onze optiek nodig is om achter de ware aard van de organisatie te komen. Maar goed daar gaat het me nu niet om, als je mee doet… dan kan je verliezen. En in het ene geval denk je ze hebben gelijk, het kon beter of we hebben niet goed het probleem doorgrond. In het andere geval denk je, ze hebben geen gelijk en ik zou het precies weer zo aanpakken en dus op naar het volgende project. Maar dit keer is een uitzondering! Omdat ik denk dat ze bij het VSB weten dat wij gelijk hebben maar het niet aandurven en dat laat me niet los. Niet kiezen voor de ambitie maar voor de weg van de minste weerstand. En juist die weerstand is soms nodig om een ander perspectief te zien.


Van grijze muis naar stralend middelpunt, positief, vol energie en impulsen geven aan de maatschappij. We zagen het enthousiasme van de VSB ers , de vonkjes in hun ogen ….Ja dit willen we graag zijn maar is de organisatie wel al zo ver…Ik zou zeggen follow your ambition en dan ben je altijd zover… Het lijkt me een gemiste kans….. of kunnen we gewoon niet tegen ons verlies?

Bart-Jan Horrée

 

iMens as iMachine?!

Vandaag een bericht dat Apple ingrijpt bij zijn Chinese leveranciers. Specifiek onderzoek naar de werkomstandigheden van bij het van oorsprong Taiwanese bedrijf, Foxconn liet allerlei misstanden zien. Maar wat ik veel indrukwekkender vond was de terloopse mededeling in het artikel dat Foxconn de werkgever is van inmiddels meer dan 1 miljoen mensen! Denk u eens in wat voor een immense organisatie dit moet zijn. Even ter vergelijking; de grootste werkgever in Nederland in 2011 is de complete uitzendbranche met 734.000 medewerkers. Is het dan gek om te denken dat een dergelijk bedrijf alleen maar aan te sturen is als het individu als machine, als onderdeel van het productieproces wordt gezien?!

iMens as iMachine?! Klinkt wel heel erg als terug naar het Industriële Tijdperk…..is dat wat we echt willen? Ga ik toch heel anders kijken naar mijn iSpullen.

Rene

 

Talk to strangers

Tijdens C-Roots’ Fat Friday lunch bespraken we hoe tegenstrijdig de wereld is waarin we nu leven. Social en individualistisch. Aan de ene kant zitten we non-stop op Facebook, LinkIn, Twitter en Draw Something en denken we enorm sociaal te zijn. Aan de andere kant wordt iemand die zonder reden een praatje met je aanknoopt in de supermarkt of op straat verdacht aangekeken.

Zelf ben ik iemand die in een supermarkt zo een vreemde om een receptje kan vragen en vind ik het leuk toeristen Amsterdam te laten zien. Daarom sprak ‘The SocialCoupe’, een idee van een paar studenten mij meteen aan. ‘The SocialCoupe’ is de tegenhanger van de stilte coupe. Een treincoupe waar je zonder verdacht te lijken sociaal kan zijn…

“Het idee is ontstaan uit de afkeer tegen het individualisme. Wij willen graag dat het gesprek weer onderdeel wordt van de samenleving. De smartphones, MP3-spelers en laptops voeren de boventoon in het openbaar vervoer, terwijl het openbaar vervoer juist een uitgelezen plek is om met andere mensen in contact te komen.“

Afgelopen dinsdag heeft de NS besloten ‘The SocialCoupe’ een kans te geven. Een mooie manier om inspiratie op te doen en onverwachtse contacten te maken. ‘The SocialCoupe’ helpt mensen hun treinreis, die normaliter elke dag hetzelfde is, een twist te geven. Bloggers Leo Babauta en Shain Hensher kunnen zich er vast in vinden. Deze bloggers delen waar zij hun inspiratie en creativiteit vandaan halen. It’s all about changing things up and going out of your familiar territoty! Een nieuwe route naar werk, praten met nieuwe mensen, onbekende plekken opzoeken en tips vragen aan vreemden. Kortom, stop being a Duke of Habit, start making small changes in te things you are used to do.

Het komt erop neer dat we worden geïnspireerd door open-minded te zijn en niet in routine te vervallen. Dus, ook al beweren sommige onderzoeken dat we gelukkiger worden van minder ‘small talk’, geloof ik in het positieve van ‘small talk’ met onbekenden. Een van de bizarste voorbeelden is het verhaal van Annemarie en Sandy, Starbucks-barista en ‘short drip dubble cub fan’. Door een 30-second-chat kwamen ze er toevallig achter dat ze een bloedmatch hadden en dat Sandy Annemarie haar leven kon redden door een nier te doneren. Natuurlijk zetten deze twee Amerikaanse dames zich nu in voor ‘live-saving-small-talk’.

“As children, we make friends easily.  We ask for each other’s names and play with one another. But as we grow older, we tend to close ourselves off and forget to acknowledge the people who are right in front of us. So put away the iPhone for a minute, look up from your laptop, and take the first step by saying hello to the stranger sitting next to you.  You never know, they just might be the hero you’ve been hoping for.”

Danique

p.s. why not talk to someone new this week?!!

 

En nu omdenken graag!!

Het kabinet vergadert in het Catshuis over bezuinigingen. Dat is voor voor velen in de samenleving de uitgelezen mogelijkheid om hun wensen en grieven kenbaar te maken. De aloude advertising inhakers op een andere manier ingevuld. Van een paginagroot interview met de nieuwe voorzitter van de Vereniging van Ziektekostenverzekeraars tot een wat heftigere aanpak die het FNV lanceerde om de deelnemers in het Catshuis te bewegen niet te snijden in de ‘Wet werken naar vermogen’, die minder validen helpt om in het arbeidsproces deel te nemen.
 Beelden van minder valide medemensen worden afgewisseld met stockbeelden van Rutte die hard lachend in de Tweede Kamer staat en de oproep om de petitie te tekenen op www.laatzenietvallen.nl

Toen ik gisteren de commercial zag moest ik ogenblikkelijk denken aan het project van de sociale werkplaats in Maastricht (MTB) waar we zo’n 10 jaar geleden aan mee mochten werken. Een bedrijf gedreven door een unieke visie: ‘als mensen ergens een ‘deuk’ hebben moet er ook een bobbel zijn‘. Oftewel zoek naar het beste in mensen daardoor worden zij vanzelf de ‘beste mensen’. Dat dit principe ook bedrijfsmatig loont bleek wel uit het feit dat deze mensen de enig gecertificeerde bouwers in Europa waren van de allerduurste Shimano fietswielen voor wielrenploegen als de Rabobank ed.

En dat is waarom deze spot me verkeerd raakt. Afgezien van smaak! Het zet een hele groep mensen neer vanuit een Calimero-effect. Zij zijn groot en wij zijn zielig. Waarom niet de handschoen oppakken en concepten bedenken voor deze mensen om te doen waar ze goed in zijn. Niet zielig vanwege hun handicap, maar trots op de kwaliteit van hun talent. Dat vergt omdenken. Ook en juist bij een organisatie die haar bestaansrecht opnieuw moet uitvinden! En waarom dan niet naar het Catshuis met een business propositie?! Investeren in plaats van uitkeren. Een startsubsidie voor deze mensen is een verhaal uit positiviteit en niet uit verslagenheid!

Voor ieder mens geldt toch hetzelfde principe. Het gaat niet om wat een individu niet kan, het gaat om wat iemand wel kan! En nog veel belangrijker, wat we met deze talenten zouden kunnen doen. Hoe we die bedrijfsmatig betekenis kunnen geven! Die talenten zijn de roots van deze mensen. En met die roots willen wij wel helpen om vorm te geven aan een aantrekkelijk bedrijfspropositie. Samen omdenken?!
Rene

 

Belief in roots; top-to-bottom

In 1 tijdschrift voor marketing wordt 2 keer het belang van de roots van een organisatie benadrukt. En dat moet gedeeld worden op de Roots-blog

1. A-merken moeten echt waardevol zijn

Studies tonen aan dat consumenten steeds positiever tegenover huismerken staan. Als het supermarkt logo op een product staat moet het juist wel goed zijn wordt gedacht. Volgens het merkkrachtmodel van de businessschool EFMI bestaat merkkracht uit kwaliteit en vitaliteit. Nu merken geen onderscheidende kwaliteit meer hebben moeten ze er dus uit springen met hun ‘vitaliteit’; innovatie en expressie. Volgens Simon Sinek gaat dit allemaal om ‘waarom’ je iets doet. Het gaat niet om een leuke verpakking of een lekkere smaak, het gaat erom ‘van waarde te zijn’ in plaats van alleen maar winst te willen maken.

“Why do some leaders inspire and others don’t? How is it that Apple always seem to lead innovation? They all think in the same way and it’s the opposite of everybody else. Everybody knows ‘what’ they do 100%. Some know how they do it. But very few people or organiztions know WHY they do it. -  People don’t buy what you do, they buy why you do it. What you do simply proves what you believe. Especially the innovators, who live on intuition, buy what they BELIEVE about the world.

2. Conversation Company

Volgens de auteur van het boek ‘De Conversation Company’ hebben de online veranderingen ervoor gezorgd dat organisaties zich opnieuw moeten uitvinden. Bedrijfsfilosofieen moet worden aangepast, want wie je bent als organisatie is belangrijker dan wat je zegt. Een enkele conversation manager volstaat niet; de hele organisatie, top-to-bottom, moet zich aanpassen. Een open bedrijfscultuur, vanuit de roots, vormt de kern!

Danique

 

Momentum

Het is begonnen… en wij staan er met z’n allen midden in. De grootste veranderingen sinds honderd jaar. Wat er precies allemaal gaat gebeuren dat weet niemand. Maar dat er enorme veranderingen zullen plaats vinden daar zijn we het allemaal wel over eens.

Een nieuw begin of het begin van het einde. De meningen zijn verdeeld. Daarom een goed moment om stil te staan en in alle rust te reflecteren of we er met z’n allen er nu echt zo belabberd voor staan. En wie anders kunnen er onbevangen kijken naar hoe we er daadwerkelijk voorstaan dan de generatie die straks de brokstukken mag oprapen en hiermee de maatschappij weer mag opbouwen.

Daarom opende Happy Chaos in tijden van crisis Momentum, het debat over onze economische toekomst. Georganiseerd in de Stadschouwburg van Amsterdam. Aan het woord kwamen cabaretiers, economen, professoren, schrijvers en zangers. Met allen een eigen visie op de toekomst. Verdeeld in drie hoofdstukken probeerde zij tijdens deze avond antwoord te geven op de prangende vragen; Hoe heeft het zo ver kunnen komen? Waar staan we nu? Wat gaat er veranderen? Is er nog hoop? En zo ja, hoe groot zijn deze kansen?

Vanuit een vervlochten analyse van het verleden, heden en toekomst schetste Momentum een een perspectief waarin ruimte was voor optimisme. Ja, het is crisis. Tenminste dat wordt ons verteld. Wie echter stilstaat en achterom kijkt ziet dat het allemaal wel mee valt. We zijn nog nooit zo rijk geweest en als er ooit een moment komt om uit de hand gelopen systemen en gedrag te veranderen dan is het nu.

Daarom… back to the roots. Terug naar dat de essentie, naar dat wat er echt toe doet. Want wie kijk naar de crisis met in het achterhoofd dat er geen vooruitgang is zonder verandering, ziet alleen maar kansen.

Jeroen de Ruijter

 

a new kid in town….

Wat is er mooier dan een wit vel, een bedrijf dat op het punt staat om geboren te worden? Voor ons is dat de kans om mee te denken over hun identiteit. Wat willen ze precies gaan doen, waar geloven ze in en hoe willen ze zich positioneren.  Deze kans kregen we van Niels Bogman en Mark Lindeman voor hun nieuwe bedrijf. Zij gaan organisaties helpen om hun support-processen te synchroniseren met het uitgestippelde beleid wat in de praktijk vaak maar ten dele in de processen wordt verankert. Zo gaat tussen aansturing en uitvoering vaak veel waarde verloren. En in een continu veranderende wereld is dit funest voor de slagkracht van de organisatie. Omdat we hun werkwijze in 9 stappen kunnen samenvatten hebben we het bedrijf LB-IX genoemd. ‘LB’ van Lindeman en Bogman en IX voor de negen stappen. Hier wat ‘work in progress’, uiteindelijk is de huisstijl geheel zwart wit geworden. Simpel maar sterk en overtuigend. Zoals de Eagels al zongen there’s a new kid in Town…

‘There’s talk on the street; it sounds so familiar
Great expectations, everybody’s watching you
People you meet, they all seem to know you
Even your old friends treat you like you’re something new’

Bart-Jan Horrée

 

No mass but weirdness & identity

Seth Godin, de Amerikaanse marketinggoeroe maakt zich hard over ‘the end of mass’. Mass: een van de belangrijkste woorden van de 20ste eeuw. “Mass gave us efficiency and productivity, huge nations and power. Manufacturing let to mass marketing. And now mass is dying.

Godin gelooft dat mass plaats maakt voor weirdness. “Weird means people that are part of a smaller tribe, of a smaller group. Weird means people who are embracing their individuality in stead of working hard to fit in. Weird means viewing standing out as a good thing, not as a bad thing.

Eigenlijk betekent weird het oprechte geloof in je eigen identiteit. Daar trots op zijn en van daaruit opereren. Weird duidt op kansen voor small businesses. Mits je als kleine business niet een slap aftreksel probeert te zijn van een grote business die alles toch wel beter voor elkaar heeft (distributie, marketing etc.). Want, big businesses haten weird! Ze snappen niet wat het is om iets voor een specifiekere/kleinere groep te betekenen. Terwijl de kans op slagen juist veel groter kan zijn.

Weird Harley voorbeeld: Iemand die zich realiseerde dat Harley eigenaren obsessed zijn met hun motorcycle kwam met het briljante idee om een cruise reis voor Harley eigenaren te organiseren. Ze konden hun Harley mee aan boord nemen. Het enige cruiseship ter wereld waar dit mogelijk was. Niet voor de mass maar voor een specifieke groep. Resultaat: meteen uitverkocht.

Weird Buthan voorbeeld: Bhutan, een koninkrijk in de Himalaya heeft lang geleden besloten geen militaire macht te willen zijn en nooit een economische grootmacht te willen worden. Om te overleven moeten ze het daarom van een onderscheidende identiteit hebben. Ze hanteren de Gross National Happiness-filosofie. Toeristen betalen 200 dollar per dag, juist om het massatoerisme te begrenzen. Een land voor toeristen die oprecht in culturele en spirituele waarden zijn geintersseerd en de minste milieuschade achterlaten. Niet voor niets wordt de slogan ‘Happiness is a place’ gebruikt. Resultaat: high value, low volume! En een dagtarief van 250 dollar per dag in 2012…

Danique

 

License to betterness

Langzamerhand ontwaakt de corporate wereld in een nieuwe werkelijkheid. Een wereld waarin het corporate merk tegen hele nieuwe criteria wordt beoordeeld dan de financiële criteria van de 20ste eeuw. Het gaat niet meer om of je winst hebt gemaakt maar of je iets hebt nagelaten ten goede van de wereld waarin je opereert. In de 20e eeuw maakte CEO’s zich zorgen om hun ‘license to operate’, die license is nu verlopen. Het gaat nu over je ‘license to betterness’. Umair Haque van Harvard schreef er een boeiend boek over: Betterness, Economics for Humans.

En nu is er nieuw onderzoek uitgevoerd (China, Brazilie, Amerika en Engeland) met verbijsterende cijfers voor die CEO’s die nog niet wakker zijn geworden!! Onderzoek onder consumenten én senior managers van grote bedrijven!! En de cijfers hebben daarmee zeggingskracht voor alle bedrijven, ongeacht of die opereren in de B-2-C markt als ook voor B-2-B.

  • 70% koopt geen product van een bedrijf dat zij niet zien zitten.
  • 67% gaat actief op zoek op de labels van het product naar het bedrijf er achter
  • 56% bedenkt zich wel twee keer om een product te kopen als er niet te vinden is wie het bedrijf erachter is.
  • 1 op de 6 stopt met het kopen van een product als ze het bedrijf erachter niet OK vinden.

In de  beoordeling van het bedrijf zijn de belangrijkste criteria hoe het bedrijf zijn mensen behandeld, hoe het omgaat met het milieu, klantenservice en ‘goede daden’. En dit zijn juist die onderwerpen waar mensen in social media graag over praten en waar iedereen heel makkelijk informatie over kan verzamelen om een oordeel te vormen. Kortom, geen enkel bedrijf kan zich in deze nieuwe werkelijkheid meer verschuilen!

En dan is natuurlijk de grote vragen waar vinden we onze ‘license to betterness’?! In de roots van elke organisatie!!

Rene