Afgelopen zaterdag reisde ik af naar het Belgische Werchter voor een concert van Prince. Tegenwoordig is hij een Jehovah’s getuige. Jehovah’s geloven dat het einde der tijden nabij is. Prince vindt vooral dat het internet ten dode is opgeschreven, zo zegt hij in de Daily Mirror. En als internet verdwijnt, dan hoef je je nieuwe plaat natuurlijk ook niet via dat medium aanbieden. Dus iTunes kan het shaken met de verkoop van zijn nieuwe cd 20Ten, en ook Youtube moet het ontgelden. Ja je moet toch wat zeggen om publiciteit te krijgen natuurlijk.
Het is namelijk wel opmerkelijk. Zijn vorige CD was namelijk enkel en alleen via internet verkrijgbaar. Via een speciale website waarvan je voor 70 dollar lid moest worden voor een jaar kon je drie albums (dan wel gratis) downloaden en ook bijzondere foto’s zien. En tot nu toe had Prince een heel leger aan mensen in dienst om alles wat er op internet verscheen over hem aan foto’s van concerten, downloadbare muziek en filmpjes van optredens per direct van het internet te verwijderen (zijn eeuwige strijd met de auteursrechten). Dus toen ik terug kwam van de Londonse concerten drie jaar geleden en even fijn wat bewijsmateriaal wilde scoren op internet, moest ik snel wezen, zo rap werd het verwijderd. (We moesten toen overigens ook onze telefoons/camera’s inleveren bij de O2, want his royal badness wenste geen opnamen of any kind in de zaal. Na het optreden weer ophalen.)
Wat er wel was ten tijde van de concerten in London was veel communicatie rondom de 21 concerten die hij ging geven. Dat ontbrak er dit weekend volledig aan. Zo kwam ik er toevallig achter tijdens het surfen op het net dat Prince Werchter aan zou doen. Niet op zijn eigen website, want die heeft hij niet. Maar gewoon ergens terloops. Niks geen campagnevoering om kaarten te verkopen. Kaarten voor het concert waren dan ook nog volop aan de deur te koop, zelfs voor de Golden Circle vooraan bij het podium.
Zijn nieuwe cd was alleen te krijgen als je de Belgische krant Het Nieuwsblad kocht, want daar zat hij bij. In Leuven waar ik zou overnachten was geen krant meer te krijgen. Maar, dacht ik, op het festivalterrein zal vast wel een enorme stand van een van deze kranten zijn, waar ze de dagbladen + cd verkopen. Toppromotie van je krant lijkt me. Maar nee, niets van dat. Geen cd te scoren. Ook geen Prince merchandise overigens. Geen T-shirt, geen muziek, geen love-signs, posters of stickers, gewoon NIKS. Wat je dan zeker wel zou verwachten is dat de man on stage zijn nieuwe plaat ten gehore brengt. Ook dit deed hij niet. Geen enkel nummer. Zelfs de naam Prince kwam niet voor op mijn Golden Circle polsbandje (die ik altijd als aandenken bewaar).
De kleine man is zo’n groot artiest dat hij wellicht denkt dat hij geen communicatie of promotie nodig heeft. Niet onterecht: zonder promotie behaalde het album Around the World in a Day in 1985 moeiteloos de eerste positie op de Amerikaanse albumparade. Maar dat hij Werchter niet weet uit te verkopen is op zijn minst dubieus. Naamsbekendheid is blijkbaar toch niet genoeg. Neemt niet weg dat ik weer een geweldige experience beleefd heb, met als hoogtepunt Purple Rain in de stromende regen inclusief grote bliksemschichten op de achtergrond, wat totaal ongeregisseerd een magisch moment opleverde. Want een rasartiest blijft hij!
Het is ergens fijn om te zien dat artiesten als Prince trouw willen en kunnen blijven aan hun roots en identiteit zonder slachtoffer te worden van vercommercialisering.
I rock, therefore I am
I don’t need you to tell me I’m in the band
I rock, therefore I am
Right or wrong, I sing my song the best I can
I don’t need you to tell me what clothes to wear
I don’t want suggestions about my hair
If the whole world buys your bullshit, I don’t care
I’d rather put on something that you won’t dare
(Chaos and Disorder, 1996)
De nieuwe cd heb ik uiteindelijk weten te scoren in Antwerpen, voor een bedrag van EUR 1,60! En ik had plenty of space daar vooraan bij het podium om lekker uit mijn dak te gaan zonder geplet te worden tegen de dranghekken. Soms is het fijn geen doelwit van de commercie te zijn!
Saskia Schipper
Geschikte werknemers vinden is vaak best een klus. Zelfs als de werkloosheid hoog is. Met een stapel goede CV’s ben je er nog niet. De nieuweling in kwestie moet niet alleen uitstekend werk kunnen verrichten: als mens moet hij of zij ook bij de filosofie van het bedrijf passen, een klik hebben met de andere medewerkers, in potentie straks aan een woord genoeg hebben, zich prettig voelen in de omgeving waar hij/zij straks de meeste uren per dag doorbrengt. 
