Langzamerhand ontwaakt de corporate wereld in een nieuwe werkelijkheid. Een wereld waarin het corporate merk tegen hele nieuwe criteria wordt beoordeeld dan de financiële criteria van de 20ste eeuw. Het gaat niet meer om of je winst hebt gemaakt maar of je iets hebt nagelaten ten goede van de wereld waarin je opereert. In de 20e eeuw maakte CEO’s zich zorgen om hun ‘license to operate’, die license is nu verlopen. Het gaat nu over je ‘license to betterness’. Umair Haque van Harvard schreef er een boeiend boek over: Betterness, Economics for Humans.
En nu is er nieuw onderzoek uitgevoerd (China, Brazilie, Amerika en Engeland) met verbijsterende cijfers voor die CEO’s die nog niet wakker zijn geworden!! Onderzoek onder consumenten én senior managers van grote bedrijven!! En de cijfers hebben daarmee zeggingskracht voor alle bedrijven, ongeacht of die opereren in de B-2-C markt als ook voor B-2-B.
70% koopt geen product van een bedrijf dat zij niet zien zitten.
67% gaat actief op zoek op de labels van het product naar het bedrijf er achter
56% bedenkt zich wel twee keer om een product te kopen als er niet te vinden is wie het bedrijf erachter is.
1 op de 6 stopt met het kopen van een product als ze het bedrijf erachter niet OK vinden.
In de beoordeling van het bedrijf zijn de belangrijkste criteria hoe het bedrijf zijn mensen behandeld, hoe het omgaat met het milieu, klantenservice en ‘goede daden’. En dit zijn juist die onderwerpen waar mensen in social media graag over praten en waar iedereen heel makkelijk informatie over kan verzamelen om een oordeel te vormen. Kortom, geen enkel bedrijf kan zich in deze nieuwe werkelijkheid meer verschuilen!
En dan is natuurlijk de grote vragen waar vinden we onze ‘license to betterness’?! In de roots van elke organisatie!!
In de roots van elke organisatie ligt de identiteit besloten: het centrum van inspiratie. Liggen in de roots van elk persoon dan ook zijn/haar identiteit besloten? Is dit ook een centrum van inspiratie? Een pure identiteis-kwestie waar vooral 20‘ers mee worstelen.
Becoming betekent laten zien wie je bent. En ‘the brand called you’ kan natuurlijk het beste worden gevormd op social media. Dat verklaart de 293.000 status updates op Facebook in Nederland per seconde, het feit dat een Facebook-verslaving een erkend probleem is en dat 28% van de Amerikaanse jongeren met smartphone ‘s ochtends als eerst hun Facebook checkt (Bright).
:( Quarter-life-crisis - We are in our worst of times
In schril contrast met de beauty staat de quarter-life-crisis: een identiteitscrisis die voortkomt uit onduidelijkheid over wie je bent en waar je naar toe wilt in je leven; keuzestress. De druk die 20‘ers zichzelf opleggen heeft zelfs de quarter-life-coach in het leven geroepen. Veel 20‘ers geven te veel om wat anderen van hun denken. Want, dat is waaraan identiteit wordt ontleend. Het aantal vrienden op Facebook is een indicatie van succes in het leven (Spits). Vincent Reinders, de 26-jarige oprichter va 22 tracks beaamt dat de wereld achter ons aan zit. We moeten het goed doen. En we moeten het snel doen. Net zoals al die anderen op Facebook. In de VPRO-documentaire ‘De BV IK’ laten twintigers zien dat alles draait om het neerzetten van een onderscheidende identiteit: “Ik zou nooit gewoon willen zijn, dan heb ik het gevoel dat ik mijn leven aan het verpesten ben.“
Kortom, we willen allemaal onze identiteit delen met ten minste 500 vrienden op Facebook. De zorgwekkende onderzoeksresultaten die concluderen dat social media ervoor zorgen dat we in een quarter-life-crisis terecht komen, narcistisch worden en kans hebben op paranoïde gedrag (Frankwatching) nemen we maar voor lief. De overlevers van deze generatie zijn niet de slimste of de sterkste, het zijn degenen die zich het makkelijkst aanpassen aan de veranderende (social) wereld maar toch bij hun roots blijven…
Danique (26)
In Foamis sinds half december de tentoonstelling van Joel Sternfield. Hij was in de jaren 70 een van de grondleggers van kleurenfotografie als kunstvorm. Hij trok met zijn vw busje door America en was opzoek naar het ongewone in het gewone. En door een situatie vast te leggen roepen de beelden allerlei vragen op. Natuurlijk maakt je eigen brein het plaatje compleet en heb je een oordeel of mening over wat er gebeurt zou kunnen zijn, een ‘vooroordeel’. Volgens mij is dat heel normaal en doen we dat hele dag sommige hardop, sommige houden het voor zichzelf. We denken na, schatten in en putten uit onze ervaring en kennis. Dat doen we met situaties maar ook met mensen en daar is niets mis mee zolang we maar bereid zijn bij te sturen of van mening te veranderen zodra we andere informatie krijgen. In het algemeen speelt fotografie daarmee en Sternfelds doet hier hard aan mee en is misschien wel één van de eerste die daar een kunst van maakt. Het grappigst werkt het als het echte verhaal je verrast.
In deze foto koopt een brandweerman op zijn gemak een pompoen terwijl er een huis in lichte laaie staat. Ieder zal zo zijn eigen verhaaltje daarbij verzinnen, het echte verhaal is dat het een oefening was en de brandweer nog even moest wachten tot het hele huis vol in vlam zou staan. Een ander mooi onbedoeld voorbeeld kwam ik tegen over de high-line in NY, het groene park op de oude railway waar ik al eerder een blogje over schreef. Ik dacht altijd dat het een geniaal plan was om op de rail een groen park te maken tot dat ik de serie over de highline van Sternfield zag die hij maakte voordat het een echt park werd en zag dat het park er eigenlijk al was voordat de architecten aan het werk gingen. Op zich nog steeds prachtig gedaan maar het idee lag er al.
Als laatste voorbeeld een prachtige klassieke spot van de Guardian. Even los van het wat belerende toontje speelt de spot prachtig met vooroordelen en dat in 30 seconde..
Wordt het niet eens tijd dat we naast de digital divide erkennen dat er een nieuwe variant in het leven geroepen moet worden?! En wel de social media divide! Als 81% van de huidige CEO’s van Nederlandse bedrijven niet zelf actief is in social media, dan is het op zijn minst een boeiende vraag hoe zij sturing geven aan hoe hun organisatie hiermee om moet gaan?! Zeker als dat wat ze zelf op social media gebied doen zich beperkt tot een profiel op linkedin…..
Natuurlijk zijn er de voorbeelden van de twitterende en facebookende voormannen, maar is niet heel veel van wat zij doen een variant op het aloude zenden?! Hoeveel interactie komt er echt tot stand? En meer nog; hoeveel interactie komt er tot stand met de organisatie waardoor de organisatie relevanter wordt en onderdeel wordt van het netwerk van zijn klanten of stakeholders?!
En natuurlijk zijn er tools die social media sentiment ‘tracken’. Die in mooie charts laten zien of er goed of slecht wordt gesproken over de organisatie… Maar dan?! Waar is dan het vervolg? De actie waarmee een bedrijf laat zien dat het structureel aandacht besteed aan wat mensen zeggen en doen?! Het overbekende voorbeeld van KLM met hun ‘random act of kindness’ is een prachtige actie, maar waar is de organisatie die social media (intern en extern) zo omarmt en integreert in hun dagelijks bestaan dat social media echt waarde toevoegen in de kern van hun organisatie en daardoor aan de bottom line?!!
Het tool wat precies dat doet, en wat wij ‘social media streaming‘ noemen, is in ontwikkeling! Schrijf je in op c-flux.com om op de hoogte te worden gehouden! Of mail Carl [@] c-roots.com voor een presentatie!
Het jaar van de Draak, zeggen de Chinezen. Maar onze voelhoorns registreren toch duidelijk uilen: overal duiken ze op. Bloggers laten door middel van een uiltje weten dat hun blog reclamevrij en ongesponsord is. Owling is het nieuwe planken. (Planking was in het jaar 2011 een internetrage waarbij je plat als een plank ging liggen en foto’s daarvan de wereld in stuurde.) Maar nu laat je jezelf dus fotograferen als een uil – op het dak, in een boom, op je bureau. En dan zijn er natuurlijk nog hele volksstammen die uilen verzámelen. Levend, als beeldje, of aan een halskettinkje.
Harrypotter-effect of niet, wat ons bezighoudt is waarom de uil zoveel mensen kennelijk weer boeit. Of liever nog één abstractie-trapje hoger: waarom symbolen mensen telkens opnieuw boeien. Al zo’n 35.000 jaar.
Symbolisch denken zoals in taal, kunst en wiskunde schijnt uniek voor onze soort te zijn. Een mens kan in tegenstelling tot een dier met zichzelf een conversatie voeren, een gedachtegang opbouwen of zichzelf als object zien. Symbolisch gedrag ontstaat juist in interactie met anderen. Het schept en bevestigt een sociale identiteit, een gezamenlijke symbolische cultuur met (voor buitenstaanders onbegrijpelijke) afspraken over welk teken wat betekent. En daar gaat tijd in zitten. We besteden met z’n allen meer tijd aan communicatie dan aan welke andere activiteit. In 2012 zal dat niet anders zijn, voorspelt C-Roots…
Alle reden om nieuwe symbolen serieus te nemen. Wij wensen je veel werkplezier, maar ook wijsheid en waakzaamheid in 2012.
2011 is afgesloten. Het boek is met luide knallen dicht geslagen. En dan nu 2012. Vanaf alle kanten klinken de waarschuwingen dat het een moeilijk jaar wordt. Eeuwen geleden waren het al de Maya’s die niet verder wilde denken en kijken dan 21 december. En meer recentelijk zijn het de politici die de bevolking waarschuwen dat het een economisch kil jaar gaat worden.
En als wij nu eens afspreken dat wij daar niet aan mee gaan doen?! Geen doemdenken maar kansenkijken. Samen gebruikmaken van de talenten die we hebben om nieuwe dingen te gaan doen. Om de wereld van nieuwe en positieve energie te voorzien. Want als dat wat we altijd hebben gedaan onder druk staat moet er ook de tijd en ruimte zijn om dingen anders te gaan doen!
En laten we dat eens doen in kleine kring met gelijkgestemden. Mensen die de energie en passie hebben om binnen alle negatieve geluiden een positieve klank te laten horen. Wat het blad Ode al lang gelden zo mooi verwoordde met ‘de onderstroom’. En laten we die onderstroom zichtbaar maken. Voor die mensen die het willen vinden. Het is de onderstroom die de laatste tijd het predikaat ‘INDIE’ heeft gekregen. Indie als afkorting van ‘Independent’. Ooit voortgekomen uit de muziekcultuur waar een stroming in de rock klaar was met het ‘middle of the road’ dat de platenmaatschappijen zochten en zelf het heft in handen namen om hun eigen geluid te laten horen.
Maar Indie is meer! Het is ook een potentieel nieuwe vorm van kapitalisme waarbij het gaat om een systeem waarbinnen er nieuwe waarde gecreëerd wordt i.p.v. het verhandelen van ‘oude’ waarde. Indie Brands is een nieuw boek over merken die niet de ‘middle of the road’ kiezen die grote bedrijven bijna per definitie lijken te volgen maar eigenwijs en eigenzinnig hun geloof volgen. En daarmee per definitie ‘authentiek’ gevonden worden.
Indie is eigenlijk een manier van denken. Van het heft in eigen hand nemen en mogelijkheden zoeken waar nog niemand heeft gekeken. Indie is de ultieme manier van ‘back to the roots’! Indie is nieuwsgierigheid, ontdekking en verandering. Het is loskomen van conventies, vastgeroeste overtuigingen en vanuit eigen kracht nieuwe wegen zoeken die dan als van nature (b)lijken te passen. Rebels waar nodig maar verankerd in wie we zijn en willen worden. Het is tenslotte de hoogste tijd want de grote instituten hebben in 2011 wederom hebben bewezen dat de wereld zich niet laat regeren door regels en nog meer regels.
Want stel dat de Maya’s gelijk hebben…dan rest ons nog maar een kleine 12 maanden…. En dan is het toch zonde om niet dát gedaan te hebben van wat je uit je hart en je roots hebt meegekregen.
Hoe komt het toch dat sommige kleine, onafhankelijke merken met relatief weinig marketingbudget toch een grote groep fans om zich heen weten te verzamelen? Is het de enorme passie waarmee ze hun product maken, is het gedreven ondernemerschap of is het simpelweg een knap staaltje marketing?
De merken die aanwezig waren tijdens het ‘Indiebrands’ evenement (voortgekomen uit het gelijknamige boek van Anneloes van Gaalen) hebben gemeen dat ze independent zijn (zowel financieel als in spirit) en worden geleid door ondernemers die ontzettend hard werken maar bovenal veel plezier hebben. Ze gaan hun gang en kunnen doordat ze onafhankelijk zijn compromisloos werk afleveren. De aanwezige ondernemers leiden niet alleen hun merk, ze zijn hun merk. De Duitse Michael Mieskes, oprichter van Milque is zijn merk en leeft zijn droom. Een voorbeeld van iemand die zijn drie passies heeft gecombineerd: skateboarden, art maken en melk drinken. Nu ontwerpt hij zijn eigen skateboards en t-shirts. Milque is een playground om te doen wat hij het liefst wil doen. Op de vraag of het niet makkelijker zou zijn geweest zijn art aan een bekend skateboard-merk te verkopen antwoord hij volmondig “Ja”. Maar waarom zou hij zijn artwork verkopen als hij er ook zijn eigen skateboard-lijn van kan maken?
De merk-eigenarenaan tafel waren het erover eens dat je achter je product moet staan maar dat de passie voor ondernemen misschien nog wel belangrijker is. Vanuit de fun ontstaat een inner drive om je eigen idee op de markt te brengen. Achter de Indie Brands zitten dus met name independent people. Mensen die bang zijn voor de corporate wereld en er in zijn geslaagd hun idee ‘Talk of the town’ te maken. Want independent betekent weinig mankracht en weinig budget, dus moet het idee zich middels storytelling verkopen. En dat hebben de aanwezige ondernemers bereikt door drie dingen: 1) Outside-in, geloof in je eigen idee. 2) Fun, anders houd je het niet vol. 3) Collaborate, werk samen met like-minded-people.
Dat de HEMA een van de succesvolste retailers van de afgelopen jaren is, hoeft geen verder betoog. Alles wat de HEMA doet is herkenbaar HEMA. Zelfs het initiatief El HEMA blijft herkenbaar Hema. Nu een van de bepalende mensen achter het gezicht van de HEMA afscheid heeft genomen, verklapt hij één van de geheimen achter het succes. “Negen van de tien organisaties concurreren helemaal niet op identiteit, die hebben nog steeds het grote idee nodig …..”. Rene Repko in het FD.
Tegelijkertijd lezen we vandaag op de ‘huis-site’ van de reclamebranche, adformatie.nl, dat eigenlijk het grote reclame-idee ook identiteitsloze bedrijven niet gaat helpen om succesvol te zijn.
Kortom, hoogste tijd om nu eens echt werk te gaan maken van de identiteit van een organisatie als het ‘leading concept’ voor wat het doet. Want het is echt zo -en juist in tijden van crisis- dat de roots de inspiratiebron zijn voor nieuwe ontwikkelingen. Anders gezegd: the only way to beat the competition is to stop trying to beat the competition!!.
Het is december, tijd voor trendwatchers en experts om te speculeren over wat we komend jaar kunnen verwachten. Een ding is duidelijk: We gaan niet meer terug naar de situatie van voor de crisis.
“Het is tijd om onze toekomst zelf vorm te gaan geven en nieuwe werelden te creëren. 2012 is het jaar van de nieuwe mogelijkheden, met nieuwe ondernemers en nieuwe (business) leiders, met andere skills en andere competenties. De changing of the guards is al begonnen”, Second Sight.
4 thema’s die 2012 kenmerken:
Simplicity as a lifestyle - Kort geleden werd gezegd dat de jeugd van tegenwoordig verwend is, nu lijkt niets minder waar. Jongeren willen namelijk minder; minder spullen en minder onnodige extra’s.
Grassroots approach - Er wordt voorspeld dat organisaties positieve en down to earth producten en diensten aan gaan bieden.
Love is a keyword - De consument is op zoek naar echte producten die met liefde gemaakt worden. Weten waar je product vandaan komt en die verbondenheid voelen is belangrijk.
Back to nature - In food gaan we steeds verder terug naar de natuur. De echte natuurfreak eet volgend jaar zijn vis zelfs van ‘nose-to-tail’.
Al deze trends komen ongeveer op hetzelfde neer: In 2012 gaan we terug naar de roots. En daar zijn we eind 2011 al mee begonnen bleek na het grote succes van de eerste uitzending van Frozen Planet.
“In een tijd waarin de televisie gedomineerd wordt door deskundige jury’s in draaiende stoelen en gierende presentatrices in schreeuwerige decors, is het al bijzonder als er überhaupt een natuurserie wordt uitgezonden. Helemaal bewonderenswaardig is het als deze serie dan bijna twee miljoen kijkers trekt en daarmee kijkcijferkanonnen als GTST en Het Journaal uit de hoogste regionen van de kijkcijferlijstjes gooit”, Spits.
Misschien is het bewonderenswaardig. Maar na het lezen van de trends voor 2012 hadden wij dit wel aan zien komen. Bekijk hier de trailer, de roots van de wereld zijn het kijken meer dan waard.
De Automotive sector loopt in veel opzichten voorop. Daar werd supply chain management groot gemaakt, de lean principes bedacht en ontstonden ook de eerste intense samenwerkingsverbanden tussen bedrijven die dagelijks elkaars grootste concurrenten zijn. Vandaag kwam er een nieuw bericht doorgesijpeld. BMW en Toyota gaan gebruik maken van elkaars sterke punten. Toyota krijgt de dieselmotoren van BMW in ruil voor hun hybride-technologie. Tegelijkertijd wordt melding gemaakt van het feit dat BMW al een samenwerking heeft met PAS Peugeot voor het samen ontwikkelen van de hybride-technologie. Klaarblijkelijk heeft men bij BMW besloten dat ontwikkeling en praktijk te ver uit elkaar lagen en heeft het een alliantie gezocht die nu al zijn voordelen voor beide partners kan opleveren, want reken maar dat ook PSA Peugeot graag mee wil kijken in de hybride keuken van Toyota!!
En eigenlijk zou dit voor veel meer bedrijfstakken een model zijn waarmee, zeker in tijden van crisis, groei gerealiseerd kan worden. Het vergt wel een omdenken! Was het adagium in de vorige eeuw ‘Kennis is macht’, in dit tijdsgewricht is het veelmeer ‘I share, therefore I am’. Het of/of denken moet worden ‘omgedacht’ naar het en/en denken.
In tijden van crisis reden te meer om scherp na te denken over wat echt en onvervreemdbaar de kracht is van de organisatie en niet de historisch gegroeide structuur als uitgangspunt te nemen! Dit verhaal is ook een kernachtige verwijzing naar het feit dat er een nieuwe wereld is ontstaan qua positionering. De harde factoren (hybride technologie) doen er tegenwoordig veel minder toe dan de zachte waarden (design, merkbeleving). En juist die combinatie van de eigen onvervreemdbare kracht én de vertaling van de zachte waarden worden bepaald door je identiteit!! Of zoals wij bij C-Roots zeggen; ‘if you are looking for opportunities, start digging at the roots instead of hacking at the leaves’!
En nu is er nieuw onderzoek uitgevoerd (China, Brazilie, Amerika en Engeland) met verbijsterende cijfers voor die CEO’s die nog niet wakker zijn geworden!! Onderzoek onder consumenten én senior managers van grote bedrijven!! En de cijfers hebben daarmee zeggingskracht voor alle bedrijven, ongeacht of die opereren in de B-2-C markt als ook voor B-2-B.
Quarter-life-beauty - We are in our best of times
