“De grafische wereld is klein” , word vaak gezegd. Maar gelukkig toch groot genoeg om er een festival aan te wijden. Wat een goed plan!
Het word gehouden in Breda, waar binnenkort ook een grafisch museum komt. Dat is vooruitgang. Er zullen ruim honderd ontwerpers meewerken aan dit festival. Deze begint op 23 mei tot en met 29 juni. En iedereen is welkom, ook mensen die er tot nu toe nog nooit mee in aanraking zijn geweest. Een leuke manier om kennis te maken met deze fantastische wereld. Op verschillende plaatsen in het centrum van Breda zullen meerder activiteiten plaats vinden. Zoals, tentoonstellingen, workshops, seminars en lezingen. Op de website www.graphicdesignfestival.nl kan je zelf je programma samenstellen en een plattegrond downloaden. Waar je vervolgens je eigen route kan uitstippelen. Het grootste gedeelte is gratis te bezoeken.. .. wat wil je nog meer?
Overal door de stad zijn de Abri’s te zien. De reclame uiting van het festival. Het / slash-teken, is het logo van het festival geworden. Heerlijk simpel.
Mijn interpretatie hiervan: Een ontwerp heeft vaak meerdere betekenissen of kan op verschillende manieren gelezen en uitgelegd worden. Het zegt dat dit festival niet in een woord te vangen is, door de veelzijdige opzet. Het leuke van de abri’s is dat ze overdag eruit zien als ‘gewoon’ een poster, maar ’s avonds als het donker word zie je het /slash-teken er doorheen oplichten.
Het nieuwe nationaal museum word op 11 juni officieel geopend. www.graphicdesignmuseum.nl Op deze site zijn erg goede filmpjes en andere leuke informatie te vinden. Dus zeker wel de moeite waard!
Elle Horsselenberg
stagiaire bij C-Roots
De nieuwe incompany 500 is uit! Het magazine met onafhankelijk onderzoek naar de reputatie van nederlandse organisaties. Eigenlijk het huisblad van C-Roots, niet alleen omdat we aan de wieg van het concept stonden en nog steeds de art-direction doen. Maar vooral omdat ons toch vaak subjectieve domein, corporate strategie, prachtig cijfermatig in beeld gebracht wordt. Het onderzoek toont aan hoe kwetsbaar de samenhang is tussen de verschillende aspecten van reputatie. Maar laat ook zien, wat we al lang weten, hoe belangrijk de relatie is tussen interne en externe reputatie. Intern is tegenwoordig toch bijna altijd de barometer voor extern. Het meest opvallend vind ik dit keer de afstand tussen de grote corporate nederland en ondernemend nederland. Eindelijk is er nu een doorbraak te zien bij de grote ondernemingen op het gebied van duurzamer opereren en wordt duurzaamheid verbonden met de kern activiteit. En heeft dit effect op de uitstraling van het merk. Iets waarvan kleine ondernemingen zich al jaren veel sterker bewust van zijn en wat duidelijk is terug te vinden in hun profilering. Nu hoop ik nog dat er ook op het gebied van leiderschap veranderingen komen. Zo is het opvallend hoe weinig de top van de grote ondernemingen een weerspiegeling zijn van de maatschappij. Het is al met al toch een ‘witte mannen wereld’ met weinig vrouwen en andere culturen. Maar ook dit zal een kwestie van tijd zijn omdat veel mensen deze invloeden belangrijker gaan vinden en het daarom dus terug te vinden is in het reputatie onderzoek. Op naar de volgende doorbraak.
In situaties waar de druk van buitenaf hoger wordt, lees je vaak de cultuur van een organisatie af. Het dak van Ikea stort in, maar de volgende dag is er weer verkoop mogelijk en het merk wint aan sympathie. De parkeergarage van Van de Valk stort gelijktijdig in en de insinuaties over bouwfraude zijn niet van de lucht.
En eigenlijk is het met onze regering niet anders. MVO is klaarblijkelijk een hot topic, de druk loopt op en hup een commissie geinstalleerd onder voorzitterschap van Antony Burgmans. De Unilever man die al snijdend in het merkportfolio de bottom-line probeerde te verbeteren.
Doelstelling van de commissie is te onderzoeken op welke manier aandeelhouders, bestuurders en toezichthouders een bijdrage gaan leveren aan MVO….. En ik kan er niks aan doen maar het voelt weer als de volgende regeltjes die vanuit Den Haag gaan komen, zeker als ik lees dat de 2e Kamer bedacht heeft dat het misschien wel een onderdeel moet worden van de Code Tabaksblatt…..
Wanneer dringt het besef door dat elk MVO-initiatief een business doelstelling nodig heeft. Dat die zaken niet meer naast elkaar kunnen bestaan, maar gewoon geïntegreerd moeten worden. Gelukkig levert de nieuwe Incompany 500 dan nu ook het onomstotelijke bewijs…. “duurzame of groene organisaties verbeteren hun reputatie spectaculair en oefenen veel meer aantrekkingskracht uit op werknemers, zakenpartners en investeerders…”
Voor Sympac zijn wij bezig met de nieuwe merk-ambitie voor de komende jaren. Zij zijn na een paar jaar in de pioniersfase te hebben gezeten toe aan een nieuwe stap. Maar ze blijven de challenger, de verontwaardiging zit in hun karakter. Dit kan je natuurlijk voor een deel met communicatie oplossen. Maar het is nog beter om deze identiteit ook door je omgeving uit te laten stralen. Aan je kamer of aan je huis kan je immers aflezen wie je bent.
En de situatie doet zich nu ook voor: Sympac moet uit de moederschoot van de KPN en moet een eigen ‘huis’ gaan betrekken. Hiervoor hebben wij op basis van het Rootsbook een briefing gemaakt om tot een kantooromgeving te komen die ook precies uitstraalt waar Sympac voor staat. Het zal bezoekers een gevoel geven wie Sympac is, maar ook welke cultuur er heerst, en hoe de mensen met elkaar omgaan. En last but not least zal deze identity-omgeving de medewerkers van Sympac infecteren met de challengers mentaliteit. Tenslotte zijn de mensen bij Sympac de beste ambassadeurs!
Behalve het hoofdkantoor worden ook de buitenlandse vestigingen volgens dit concept aangepakt. Samen met Sympac belopen we deze weg en worden we geholpen door interieurontwerpers die de identiteit van Sympac in een ruimtelijke vorm kan vertalen.
Voor Eurofiber hebben we in 42 dagen een nieuwe merkstrategie ontwikkeld, een communicatie plan en een nieuwe huisstijl. Een prachtig samenwerking die complex en intensief was. Een site die elke dag vernieuwd werd hield iedereen op de hoogte en betrok het hele bedrijf bij dit proces Toch is het vaak de grootste voldoening als je ziet dat het beeldmerk gewoon goed staat op een shirt. En dan niet een geforceerde poging om bedrijfsshirtjes te maken, maar gewoon een simpel en mooi stoer shirt dat je normaal kan aantrekken. Gek genoeg zegt deze simpele toepassing van het logo vaak alles over het ontwerp
en natuurlijk is dat subjectief maar als je zo op het eerste gezicht kijkt naar de laatste vernieuwing van het logo van Akzo vraag ik me af of het vanuit grafisch standpunt een verbetering is. Daarnaast ontgaat voor iedereen de betekenis van deze verandering en zelfs na de toelichting van topman Hans Wijers ontgaat mij de zin van deze zeer dure operatie. Er zijn toch zeker andere manieren te vinden om een bedrijf nieuw te positioneren en als het dan onder een andere vlag moet laat dat dan ambitie uitstralen en niet ‘Tomorrow’s answers today’. Dit is typisch zo’n corporate zin waar veel over nagedacht is en die strategisch ongetwijfeld zal kloppen maar wat kunnen we ermee? Is dit dan de weerspiegeling van een nieuwe cultuur? Ga je hier als werknemer van Akzo trots mee aan het werk en voel je je als investeerder gegrepen door deze visie.
Ik weet het niet maar, het mist bezieling en overtuiging…
