Een gewone straat in Amstelveen. Woningen uit de eind-jaren ‘50. Een mooie mix van oudere mensen en jonge gezinnen. Toegegeven, misschien zijn de wat creatievere talenten oververtegenwoordigd, maar zou deze straat symbool kunnen staan voor de nieuwe “werk“-lijkheid?!
Op een buurtborrel bleek dit weekend dat in maar liefst 4 van de 10 huizen het laatste jaar het besluit gevallen is om het loonslaaf-bestaan op te zeggen en zelfstandig verder te gaan. Een van de vier besluiten is zelfs in de afgelopen ‘financiele crisis’-maand gevallen. En aan werk eigenlijk geen gebrek!
Wat je op een bredere schaal ziet is dat talenten hun eigen toekomst ter hand nemen. Niet meer binnen de muren en structuren van grotere bedrijven willen of kunnen functioneren, maar heel bewust op zoek gaan naar andere verbindingen. Vaak in de vorm van netwerken die in hun ‘losheid’ vaak verbazingwekkend sterk blijken te zijn! Omdat ze nu eenmaal gebouwd zijn op een persoonlijk commitment van het individu. En dat commitment is vele malen sterker dan de schijnzekerheid van een grote organisatie. (….o ironie voor die mensen die gekozen hadden voor de zekerheid van een vaste baan en een lage hypotheek maar nu knalhard tot de conclusie komen dat er in het leven echt geen zekerheden meer bestaan…..)
Goos Geurzen gebruikte jaren geleden al de metafoor van de amoebe organisatie om aan te geven dat bedrijven zich anders zullen moeten gaan organiseren om op de uitdagingen van vandaag een antwoord te geven; een soort amoebe die zich niet meer verhoudt tot één enkel aspect in de buitenwereld, maar tot heel veel tegelijk, in netwerken en allerlei soorten verbindingen. Overal worden interfaces gemaakt om de dans met elke partij aan te kunnen blijven gaan. De buitenkant (lees: mensen aan het front) moet flexibel zijn. Er is een minimalisering van wetten en regels. Met hoe weinig kunnen we werken? Wat houdt een club nog bij elkaar? De drijvende kracht: waar doen we het voor, visie, passie, identiteit, of gewoon, een thema.
De talenten uit die gewone straat in Amstelveen laten eigenlijk zien dat als organisaties deze slag niet maken, de organisatie in zijn huidige vorm vervangen wordt door een netwerk van talenten dat nu eenmaal veel scherper zichzelf kan vormen naar datgene wat de buitenwereld echt nodig heeft!
NB En dat werkt echt! Want het netwerk aangestuurd door het talent op nr. 24 heeft na een aanbesteding tegen grote gerenommeerde bureaus, de opdracht gewonnen om de nieuwe corporate website voor nr. 30 te ontwikkelen!
Vorige week bij de GIO erkenningen (Goed Industrieel Ontwerp) geweest. C-Roots was uitgenodigd om in de wereld van degelijke, in pak gehesen industrieel ontwerpers mee te kijken. Op zich prachtige ontwerpen, veelal producten die zeker een toegevoegde waarde hebben en het gadget en geinigheids niveau sterk overstijgen. Maar wel allemaal heel serieus, geen geintje kan eraf. Hoewel wel allemaal heel knap aan elkaar gesproken door ceremoniemeester Jord den Hollander. Maar liefst 67 erkenningen praatte hij toch heel vermakelijk aan elkaar. En niet te vergeten in de prachtige omgeving van het ING House. Het design kon daar niet op.
De GIO erkenningen zijn weer in het leven geroepen nadat de Dutch Design Awards het GIO erkenningen systeem (vergelijkbaar met de Rote Punkt Design Award) aan de kant heeft gedaan. Voor Industrieel Ontwerpers en hun opdrachtgevers een goede manier om hun producten een soort ‘goedgekeurd door’ karakter te geven, een bepaalde norm, waardoor de omzet van het product kan stijgen. Helaas heeft dit systeem nooit voor grafisch ontwerpers gewerkt en dus ook niet bij de Dutch Design Awards.
Op zich wel opvallend dat de Industrieel Ontwerpers veel animo voor dit initiatief hebben en er echt behoefte aan blijkt te zijn. Industrieel Ontwerpers willen hun identiteit graag koppelen aan die van het product en hun opdrachtgevers. Het schijnt dat er weer overleg is met de Dutch Design Awards om de GIO weer een speciale tak van de Dutch Design Awards te laten zijn, want in dit kleine landje zie ik haast door de bomen het bos niet meer van design prijzen. En dat terwijl ik nog bij de wieg heb gestaan bij het overhevelen van de GIO naar de Dutch Design Awards.
Wie weet volgend jaar weer, maar ik hoop wel dat ze dan iets meer lol trappen en wat meer afkijken hoe de ADCN feestjes zijn. Die brug tussen marketing en designers mag behalve qua inhoud, werkwijze en karakter, ook wel qua feestjes geslagen worden!
Zo maar een berichtje tussen alle rampspoed rondom de financiele crisis. Omdat we steeds jonger kinderen krijgen en er te weinig natuurlijke selectie is zal volgens Professor Steve Jones de mens niet verder evolueren. Dat we het maar weten!
Maar als er dan geen evolutie meer mogelijk is waarom dan niet tenminste een revolutie. Met alles wat er nu gebeurt zou je toch verwachten dat mensen de straat op gaan. Spandoeken, leuzen, barricades? Niets van dit alles. terwijl het toch echt te gek voor woorden is dat je niet bij je eigen geld kan. Of dat je je pensioen niet meer krijgt wat dat bestond uit dividend op de aandelen Fortis. Zijn we dan zo murw geworden dat we geen enkele beweging meer kunnen creeren? Geloven we dan echt niet meer in de kracht van het individu?
Volgens Charles Leadbeater is dit het gevolg van een wereld die leeft vanuit de financiele implicatie van To and For. Grote organisaties bepalen wat goed is voor ons individuen. In elk contact voel je dat je bekeken wordt als lopende portemonee. Elk contact, hoe klein ook kost geld. Zijn stelling: we moeten naar een wereld With and By. Een wereld waarin de relaties weer menselijke trekken zal vertonen omdat daarbinnen de echte betekenis gecreerd wordt. Relaties die gebaseerd zijn op participatie, respect, zorg en motivatie. En waar financieen het gevolg van iets anders zijn en niet een vooropgezet doel.
Een wereld organised without an organization. En voor wie het wil zien, het gebeurt al. Wikipedia en Linux zijn de grote voorbeelden maar ook dichterbij huis kan je de voorbeelden zien. Mensen die oprecht geloven in het oude adagium: wie niet delen kan, kan ook niet vermenigvuldigen! En die verandering is misschien wel de grootste evolutie denkbaar!
De nieuwe incompany is weer uit. Het blad over onderzoek naar bedrijfsreputaties. Dit keer over customer satisfaction. Over het algemeen gaat het goed met de klanttevredenheid in nederland, over hele linie is men meer tevreden over vakkennis, betrouwbaarheid, communicatie, helderheid van facturering etc. Het onderzoek vindt plaats over twaalf aspecten en de gemiddelde score is in alle aspecten gestegen. Het gaat dus goed maar hoelang nog, wat zal de invloed zijn van de economische crises? Al een beetje terug te zien in de private banking sektor die het relatief slecht doet. Voor mij is het altijd een vraag waarom advocatuur het altijd zo goed doet, zou het te maken hebben met dat klanten tevredener zijn als je een groter probleem voor ze oplost ? Kijk er zelf maar eens naar in de incompany 100 die ook dit keer is vormgegeven door C-Roots.
