Dit weekend 2 prachtige berichten. Allereerst een verhaal in de PS van vrijdag over David Trubridge. De goeroe van cultureel design. Zijn stelling is dat eco-design niets meer is dan het afkopen van je schuldgevoel en langzaamaan ten einde loopt sinds men het mueslidesign is gaan noemen. Als consumenten pur sang zijn we te prooi gevallen aan junk-design. [...Je krijgt er geen voldaan gevoel van en je wilt al snel meer of iets anders...] Cultureel design is het ontwerpen van leefstijlen en rituelen die ons het mogelijk maken een duurzaam leven te leiden. het gaat daarbij niet om het korte termijngenot maar het ‘voedende’ effect. Zodat wij als verpeste westerse consumenten weer spullen kunnen gebruiken waar we trots op zijn, waar we een band mee hebben. David is nu bezig een team samen te stelen van een kunstenaar, een socioloog, een Maori, een historicus, een aardrijkskundige, een plantenkundige en een designer! Hoezo multidisciplinair!
Het tweede inspiratie-moment is een column van Johan Schaberg in het NRC van zaterdag. In een mooie verhandeling knoopt hij de kernbegrippen van de Griekse oudheid aan de hedendaagse toestand. Ananké (noodlot), moira (persoonlijke bestemming) en hubris (overmoed) worden gekoppeld aan de dwang van de wereld om de onbalans te lijf te gaan met dezelfde technische ingrepen die de kwaal veroorzaakt hebben. Zijn stelling: don’t just do someting, stand there. Want de systeemdynamica leert ons dat energie toevoegen aan een systeem in onbalans het probleem verergert. Geef het evenwicht de kans zichzelf te herstellen. Pas dan kun je weer wat uitrichten!
Zonder twijfel is het woordje ‘crisis’ het meest gebruikte woord dezer dagen. En bijna altijd met de negatieve lading die het woord in de loop der tijd verworven heeft. Maar crisis betekent ook ‘junction‘ en ‘occassion‘.
We lezen ook vandaag weer over banenverlies, kapitaalinjecties maar waar lezen of horen we de verhalen van bedrijven die juist gebruik maken van het moment om zich te vernieuwen? Die zich realiseren dat we op een kruispunt staan wat beslissend kan zijn voor een duurzame toekomst? En dat er nu een kans is om het op een nieuwe manier in te vullen. Misschien wel een meer menselijke manier. Waarin de omgeving (lees investeerders, beurs en andere stakeholders) geen groei- en winstcijfers meer afdwingen die meer weg hebben van woekeringen dan een gezonde groei. (Ironisch trouwens dat nu de ‘oude Ahold-meesters’ van de groeicijfers terecht staan voor hun manier van bedrijfsvoering)
Annemarie van Gaal noemt in haar weblog de nieuwe flat world companies als een mogelijkheid. Een netwerkorganisatie zonder hierarchie en zonder de traditionele vorm van leiderschap, waarbij de boardroom haar afstandbediening weg kan gooien omdat de werkvloer zelf de beslissing over make, buy or ally bepaalt. Het voorbeeld wat ze noemt is DSM en als er ooit een bedrijf is dat zichzelf meermaals opnieuw heeft uitgevonden dan is het die organisatie van 24.000 medewerkers wel!
De kern achter deze vorm van netwerk is trouw. Vertrouwen in en trouw aan de netwerkpartners. Altijd in een 50/50 verhouding om geen chief en indians te creeren. En dat is misschien wel het belangrijkste van de vernieuwing die bedrijven door moeten maken. Vroeger was zakendoen gebaseerd op inhaligheid, over de rug heen en wantrouwen. Deze nieuwe tijd vraag om ‘trouw’. Trouw aan je eigen principes, aan vertrouwen als basis voor samenwerking.
Een andere uitdagende visie is van Umair Hague, discussieleider bij Harvard Business. Hij definieert 5 aspecten van de Next Generation Business, waarbij de vijfde en laatste als moeilijkste wordt gekarakteriseerd; putting meaning back into business.
Wat het ook gaat worden, één ding is wel duidelijk. Wat vroeger als de zachte waarden werd getypeerd, wordt dankzij deze crisis de onderscheidende factor. Hoogste tijd voor elke organisatie om in de eigen roots de zachte waarden te herontdekken, te herwaarderen en als onderscheidend element naar voren te brengen!
Er was geen ontkomen meer aan, het moest nu echt gebeuren. Na een aantal pijnlijke overbelastingen in de kleine zaal in Paradiso kon het echt niet meer langer. Maar dan niet op de grove manier met van die gele ouderwetse oordoppen maar profesioneel! Ultra moderene op maat gemaakte transparante high tec oordoppen met filter. Willem, DJ Loos, buuurman, vakgenoot, zwart T-Shirtje, bril en vriend had het precies uitgezocht. Dit waren de beste. concertherry word CD kwaliteit, alle nuances van het geluidsspectrum blijven hoorbaar en dus niet zoals bij die gele dingen dat alles vervomt wordt tot een dof gedreun.
Ze kwamen zelfs op het bureau langs op een afgietsel te maken van je oor met een af ander groen spulletje en komen nadat ze klaar zijn ook nog langs op ze testen op ‘lekken’. En dat allemaal omdat het geluid vaak zo hard is dat je weer oordoppen nodig hebt om het geluid aanvaardbaar te maken….Je zou haast denken dat de kunst van het geluid mixen los staat van de volume knop. Nu maar eens kijken of het werkt..
Een artikel naar ons hart, zojuist op nuzakelijk.
Verschenen naar aanleiding van het nieuwe boek van trendwatcher Adjiedj Bakas. Zijn betoog is dat de financiele sector zijn oorspronkelijke nuttige functie van het brengen van meer welvaart en welzijn in de wereld volstrekt uit het oog is verloren.
En ik moet zeggen, daar heeft hij wel een punt. Ik denk dat er namelijk niemand is die nu bij een bank het uitgangspunt van welvaart en welzijn associeert. Gunstige uitzondering zou de Triodos Bank kunnen zijn, maar ook de hele islamitische banksector! Ironisch maar waar, door hun geloof zijn zij gehouden aan een co-operatieve manier van bankieren. In plaats van rente op uitgeleend kapitaal participeren Islamitische banken mee. Hun winst is de winst uit ’onderneming’. En die winst wordt weer verdeeld over alle mensen die met (in plaats van bij) hun bankieren.
De uitdaging die Bakas dan ook beschrijft voor de financiele sector is om te groeien van …logge, reactieve, weinig transparante, administratieve bureaucratieen naar een creatieve industrie, voortrekkers die kort op de markt zitten. Zij moeten luisteren naar wat er leeft in de markt, nederigheid betrachten, ondernemer-schap tonen, echte oplossingen aandragen en maatschappelijk dienbaar zijn….. Dat klinkt bijna als islamitisch bankieren als de nieuwe maat voor de financiele wereld!
En wat Wouter Bos vanmiddag ook beslist over het al dan niet afblazen van de fusie tussen Fortis en ABNAmro, dat lijkt bijna bijzaak te zijn in het licht van deze veel fundamentelere uitdaging. Ben benieuwd of de nieuwe ABNAmro directie (of om het even welke andere directie) in staat is om een dergelijke slag te maken.
Back to the roots! Misschien mogen wij ze uitnodigen voor een Identitea-sessie.?!
Het zit in onze genen om aan het domein ‘corporate’ een nieuwe lading te geven. C-woorden zijn dan ook door ons gebruikte termen om onze visie handen en voeten te geven. We hebben nu een nieuw woord C-Future. Fonetisch uitgesproken als See-Future! Want we houden ons hart een beetje vast. De corporate reflexen in deze crisis zijn als altijd dezelfde en dus ook nu weer met de rug naar de toekomst. Natuurlijk bestrijden we niet dat dit niet nodig is als het maar gebeurt in combinatie met wat je in de toekomst wil bereiken. In dit verband had Jack Welch, de charistmatisch manager van GE, al een hele tijd geleden gelijk met zijn opmerking: “you can’t costcut your way out of a crisis”.
C-Future is een tool waarmee bedrijven op een gestructureerde en coherente manier werken aan de toekomst van de organisatie. Op korte en lange termijn, vanuit marketing en innovatie en gevoed door de roots van het merk. Op het snijvlak van al deze disciplines ontstaat een nieuwe wereld. C-Future biedt organisaties (vanuit een 2-daagse sessie) een dashboard om de crisis met een heldere blik op de toekomst tegemoet te treden. Vandaag en morgen. En het allerbelangrijkste vanuit een heldere verbinding met de roots van het merk!
Onderstaand de schematische weergave.
Meer weten? Bel of mail met Siang Lan. Een afspraak is zo gemaakt.
De wereld is fundamenteel veranderd. Tijd voor actie. Voor aanpassingen, voor meebewegen. Maar hoe of wat of wanneer in een wereld van onzekerheid? Om ons heen zien we de standaard corporate reflexen. Onderzoek van KPMG toont aan dat 90% van de ondernemingen serieus bezig is met het terug brengen van de kosten. Tweederde noemt de kredietcrisis als directe aanleiding.
Mensen ontslaan. Kosten verlagen. Betalingstermijnen verlengen. Intern gekeken. En allemaal met de rug naar de toekomst. If you can’t predict the future, you better invent it yourself!
Onze suggestie: kijk eens op een holistische manier. Over domeinen heen. Vanuit de roots van je merk Beschouw daarbij je organisatie niet als een harkjesstructuur maar vanuit het merk. Het merk als organisme waar iedere stakeholder aan bijdraagt en tegelijkertijd van profiteert. Waar er geen binnen en buiten meer is. Waar alle belangen gedeeld worden. Niet of/of maar en|en. Over afdelingen en koninkrijkjes heen.
En realiseer je de woorden van Pieter Drucker dat …business has only two basic functions: marketing and innovation… En misschien ontstaat er dan wel een hele nieuwe wereld aan mogelijkheden om beter en sterker door deze warrige tijden te manoeuvreren. Wordt Vervolgd!
