Het blijft een raar besluit om een merk als de Postbank van de hand te doen. Maar goed. Besluit genomen. Nu bedenken hoe we Nederland warm laten lopen voor deze overgang.
Een overgang van een oud vertrouwd Hollands merk met veel emotionele waarde, naar een internationale merknaam die zich voor velen nog moet bewijzen. Hoe zouden we dit het beste kunnen doen???
Laten we dat blauwe leeuwenpak veranderen in een oranje en laten we die in allerlei leuke situaties plaatsen. Dan begrijpt iedereen dat we óók nog steeds de Postbank zijn. En laten we weer een bekende Nederlander gebruiken. Wellicht Anouk als leading lady? Zo kunnen we gelijk het ruige en rebelse karakter van de ING laten zien. Vinden ze vast wel leuk.
Welke rebels karakter denkt u? Misschien het rebelse karakter dat er voor gezorgd heeft dat duizenden mensen geen baan meer hebben? Of het rebelse karakter dat bij Bos heeft moet aankloppen voor 10 miljard?
Het vertrouwen in banken is weg en de relatie met klanten is nog nooit zo slecht geweest. Suggereren hoe leuk en rebels je wel niet bent als bank lijkt mij in een tijd van crisis niet de beste strategie om aan het vertrouwen te werken.
Ongelukkig keuzes maken, mooi weer spelen en onderschatten. Dat lijkt de kracht van de … ING. RRr.
Caesar Driessen | Student Hallo Academie | Stagiair C-Roots
Kort geleden kwam ik de site MooieMensen.com tegen over daten. Het wordt in de overvolle cyberspace toch steeds moeilijker om te vinden en gevonden te worden. Het is vragen en schreeuwen om aandacht tussen al die informatie die over en weer wordt gesmeten. Je moet je dan ook helder en eenduidig positioneren. Als je dit een beetje in het vage laat of niet consequent bent, verdrink je in het geweld aan informatie en vallen de initiatieven als los zand uit elkaar. Nee, de mensen op deze site hebben zich helder gepositioneerd: ‘ik ben mooi’. Ik vind het zelf een beetje te, maar er worden geen doekjes om gewonden en het is wel duidelijk wat deze mensen zoeken en van zichzelf vinden … en dat voor 6,67 euro per maand!
Altijd apart om van iemand te horen dat de aarde plat is terwijl jij weet dat zij rond is. Deze week kennis gemaakt met iemand van de oude stempel. Marketing 1.0 als je je het zo wilt noemen. Natuurlijk altijd boeiend om iemand te ontmoeten die veel strategische kennis en bagage heeft, maar dit betekent natuurlijk niet direct dat alles wat hij zegt waarheid is.
Tijdens deze ‘les’ hadden we het over de eindwaarde die een merk in zich kan hebben. (The ultimate values van Rokeach.) Hij hield een betoog dat een sterk merk uiteindelijk altijd onderaan de waardehiërarchie begint met naam + logo, product en attributen. Om via instrumentele benefits en emotie tot een uiteindelijke eindwaarde te kunnen komen. Voor hem was het ondenkbaar dat merken bij emotie of een eindwaarde beginnen. (Of zelf een eigen weg kiezen binnen deze waardehiërarchie.)
Voor mij zijn dit juist boeiende en sterke merken. De (concept)merken die niet traditioneel bij een naam of product beginnen, maar juist een mentaliteit (of eindwaarde) prediken. Mits deze mentaliteit wel natuurlijk moet aanvoelen bij het merk. Aanspreken van mentaliteit is veel interessanter. Doelgroepen zoals de traditionele marketing stelt bestaan wat mij betreft niet meer. Maar dit soort merken bestonden niet volgens hem. Grappig om nu eens in echt te zien hoe conservatief de marketing soms kan zijn. Leven in het ‘toen’ in plaats van het nu.
Caesar Driessen | student Hallo© Academie | stagiair C-Roots
Van de week zag ik in NRC Next dat Ikea vol trots de nieuwe PS collectie aankondigt. Een verademing om te horen. De PS collectie is nl het prototype voorbeeld van een icoon product/collectie die het merk lading geeft, positioneert. In het geval van Ikea is het: design moet voor iedereen bereikbaar zijn. Met de PS collectie wordt dan ook niet op safe gespeeld, maar wordt ontwerpers de vrije hand gegeven een product te ontwerpen binnen een gegeven thema. Hiermee wordt een design statement gemaakt. Deze producten hoeven niet perse een verkoophit te worden, als het maar redelijke aantallen kan maken en daardoor voldoende de aandacht trekt. De Zweden zijn daar kennelijk goed in want dit mechanisme heeft H&M natuurlijk ook met een jaarlijkse designer collectie van een mode-icoon uit de haute couture, wat H&M onomstotelijk op de kaart zet als hét mode-warenhuis.
Leuk om dat een keer te zien, omdat je tegenwoordig toch vaak managers naar innovaties ziet zoeken, met de zekerheid dat het een verkoophit gaat worden. Hierdoor worden er zoveel compromissen gesloten dat deze producten geen onderscheidend vermogen meer hebben en zeker niet als innovatief of als icoon product worden gezien. Het vinden van een nieuw product, innovatie moet je daarom ook doen vanuit de roots van je organisatie, zodat innovatie weerschijnt op je identiteit. En wie wil dat nou niet?
Altijd gedacht dat ik niet in een hokje te plaatsen was. Althans totdat ik vorige week een artikel in een oudere Volkskrant magazine las. Deze editie was een uitgave die totaal gewijd was aan de twintiger van nu. In dit artikel stond de twintiger van A tot Z beschreven. Drie letters zijn mij daarvan bijgebleven. Misschien voor marketeers een leuk inzicht, voor mij daarentegen de basis voor een verontrustende conclusie.
P van positief
De twintiger is positief ingesteld en denkt vaak dat alles wel goed zal komen. Critici noemen deze generatie dan ook wel eens onrealistisch positief. De twintiger heeft zich in principe nooit hoeven druk maken en het altijd goed gehad. Onze ouders fixte onze problemen en zorgde dat wij hadden wat wij nodig hadden. (En vaak is dit nog het geval.)
H van harmonie
Deze generatie is niet op zoek naar confrontaties en zoeken vaak naar een consensus waar iedereen mee kan leven. Dit wil niet zeggen dat we op ons mondje zijn gevallen. Onze mening uiten is van groot belang.
Q van quarterlife crisis
Er zijn veel keuzes in het leven van een twintiger en van ons wordt er verwacht dat wij ook keuzes maken. Maar wij willen niet kiezen! Wij willen alles! Wij hebben dan ook het gevoel dat we alles kunnen. Vandaag wil ik dit, maar morgen misschien dat. Een keuze die bindend is? Beangstigd voor de meesten van onze generatie. Een carrièrekeuze is daarom voor velen van onze generatie een ramp. Daarom vluchten wij naar het buitenland of beginnen een totaal andere studie.
Soms kom je dus tot het schrikbarende besluit dat er ook een hokje voor jou bestaat. Ook voor de meest optimistische en vredelievende twintiger die zoekend is naar wat hij nou wil doen als hij later groot is, bestaat een hokje. Maar niemand wil toch horen dat hij in een hokje geplaatst kan worden? Ik althans niet. Maar na het lezen van dit artikel voelde ik me helemaal niet meer speciaal.. En deze twintiger dacht nog zo uniek te zijn! Een rare gedachte natuurlijk voor iemand die voor zijn vak waarschijnlijk mensen in hokjes gaat plaatsen. Denken dat er geen hokje voor hem bestaat.. Wake up mr. quarterlife!! Stoeien met contradicties. Iets van alleen mij? Of stond dat onder de letter C?? Wat maakt mij het ook uit eigenlijk. Het zal allemaal wel goed komen.
Caesar Driessen (23 jaar) | Student Hallo© Academie | Stagiair C-Roots
was de eerste film die ik zag op het Rotterdams film festival. Een film gemaakt door een Oostenrijker die alleen gebruik maakt van oud filmmateriaal uit de jaren 30 en daar vijf korte verhalen mee maakte. Een echte Art film die dwars staat op alle visuele technische hoogstandjes van nu maar meer de kunst van het ‘edditen’ in de spotlight zet. Niet super toegankelijk en meer iets waar je moeite voor moet doen maar dan ook echt een indruk achterlaat. Dat is dan ook de kracht van het filmfestival, naar films kijken die er nog niet zijn… maar waar vaak bezielde ideeën en makers achter zitten. Pas dan valt het op dat wat wij in de bioscopen en op de TV zien de toets van de commerciële selectie heeft doorstaan en maar een topje van de creatieve ijsberg is. Maar is het daadwerkelijk de top of zien we alleen het gewenste ingeslepen beeld in de brede media. Gelukkig zijn er nog omroepen en moviehouses die zich bewust zijn van hun positie, die juist aanzetten tot denken en inspiratie als uitgangspunt nemen en niet alleen toegankelijkheid en commercie. Maar ook wij moeten ons best ervoor doen en niet automatisch accepteren wat we voorgeschoteld krijgen. Als we naar de filmfestivals gaan, bijzondere films bezoeken en naar concerten luisteren worden we niet alleen geïnspireerd maar laten zelf ook een ander geluid horen.
Een overgang van een oud vertrouwd Hollands merk met veel emotionele waarde, naar een internationale merknaam die zich voor velen nog moet bewijzen. Hoe zouden we dit het beste kunnen doen??? 
