Archive for June, 2009


Het licht zien

Vorige week mocht ik genieten van een paar dagen Scandinavië. Scandinaviërs zijn sterren in het mooi vormgeven van hun leef-, werk- en woonomgeving. Aan de presentaties in etalages en op winkelvloeren wordt ruimschoots aandacht besteed. Kantoren zijn perfect gestyled. Rondslingerend zwerfvuil zie je er nauwelijks. En in de Zuid-Zweedse provincie Skåne, waar ook de Swedish Agricultural University gevestigd is, valt me op dat werkelijk iedereen in elk dorpje in zijn vrije uurtjes bezig is met de vormgeving en het onderhoud van de tuin. Tja, het is natuurlijk ook niet voor niets dat Volvo, Ikea, Ericsson, H&M en Saab zulke mooie spullen maken.

Maar uiterlijk is niet alles. Scandinavië is namelijk ook een gebied waar het in de winterperiode vervelend lang donker kan zijn, met depressies tot gevolg. De voornaamste factor bij deze depressies is het gebrek aan zonlicht. Prof. Den Boer: “Wanneer je een rechte lijn trekt van de evenaar naar noorden kun je bij iedere breedtegraad een hoger percentage zelfdodingen door depressies vaststellen. Het noorden van Scandinavië heeft het hoogste aantal, ook onder jongeren.”

Het was dan ook erg interessant om in de designstad Kopenhagen in het Dansk Design Center de tentoonstelling Lyset (Lighting) te bezoeken. Uiteraard een fraai vormgegeven tentoonstelling, waarin verrassend veel informatie werd gegeven over hoe wij als mensen in het heden gebruik maken van licht, hoe wij daar op reageren,  maar vooral ook hoe we in de toekomst met nieuwe lichtvormen energiezuiniger en als mens gezonder gebruik kunnen maken van het licht.

Ik leerde dat spaarlampen weliswaar erg lucratief lijken, maar dat eigenlijk niet zijn: ze gebruiken dan wel minder stroom dan gewone gloeilampen, maar de lichtopbrengst is matig, ze geven diffuus licht, en ze kunnen niet zoveel kleuren licht produceren als gewone lampen en vertekenen zo het werkelijke beeld. Dus eigenlijk niet zo’n fantastische vervanger voor de gloeilampen - waar men overal ter wereld zo langzamerhand vanaf wil – zeker niet voor als je aan het werk bent tijdens een donkere dag of avond.

Ik leerde ook – middels een grote geprojecteerde wereldkaart – dat de Benelux zo klein als ze is, een van de plekjes op aarde is waar de allermeeste energie gebruikt wordt voor verlichting. Leuk dus om te horen in het kader van de klimaatproblematiek wat de mogelijkheden zijn van LED-licht, waarover vele experts zeer enthousiast zijn: ze gaan superlang mee (bij vier uur gebruik per dag gaat hij 35 jaar mee), worden niet warm (geen energieverlies), zijn zeer energiezuinig en je kunt er veel kleuren licht mee maken.

Ik kende de wake-up lamp al, maar zag hier onder andere de meest fantastische lampen die hun lichtafgifte aanpassen op het aanwezige zonlicht zodat je nooit meer stroom gebruikt dan nodig en de hoeveelheid licht altijd constant en op daglichtniveau is. Daglicht blijft toch het mooiste licht op aarde. Want laten we wel wezen: als je houdt van mooie dingen op je netvlies, inherent aan ons vak, heb je het allerbeste licht nodig wat je kunt krijgen. Idem dito als je graag blij in het leven staat en lekker wilt slapen. See the Light!

(Meer lezen over deze tentoonstelling: http://www.ddc.dk/KALENDER/DDCudstillinger/se_lyset )

 

Echt waar…?!

Lees net het berichtje op nu.nl dat voor de eerste keer in de geschiedenis, adverteerders meer geld hebben uitgegeven op TV dan in de krant. Met als motivatie dat jongeren steeds minder een krant lezen. Gelukkig nemen de internet-bestedingen ook weer toe met bijna 9% maar dat komt met name door e-mail en display-advertising. In totaal besteden adverteerders in 2008 6,1 miljard euro aan reclame.

En vergeef me maar dan begrijp ik het echt even niet meer. In welke tijd leven adverteerders en zijn ze nu echt zo out-of-sync? Ok. Ik geeft toe, dankzij onze C-Leaves begin ik weer iets te begrijpen van die jongeren maar ook goeroes als Seth Godin hebben het al een tijdje over de nieuwe verbindingen met je doelgroep.

En de kern? Stop zenden! De oude wet van hoe meer geld op TV hoe belangrijker je merk wordt, werkt niet meer! Wat wel?

Facebook groeit met 700%, Twitter leidt de revolutie in Iran en Hyves is de grootste website met 70 miljoen pagina’s. Social networking is blijkbaar in en de kern daarvan is niet zenden maar… precies het delen van gemeenschappelijke ideeen en idealen.

En is dat belangrijk dan voor mijn bedrijf? Ja, want als je individuen kan laten aansluiten op jouw ideaal, dan creer je afficionados. En die zorgen voor iets wat Incompany onderzocht heeft en aanbevelingsintentie heeft genoemd. En dat is de belangrijkste voorspeller voor toekomstige groei. Vraag maar aan Apple. Binnen 3 dagen 1 miljoen iPhones3GS zonder een noemenswaardige reclame-inspanning!

 

Co-op kapitalisme

Een begrip in het begin van dit jaar geïntroduceerd door Noreena Herz (No Logo) als het antwoord op het Gucci kapitalisme. Of zoals zij zelf aangeeft: From the wreckage of recession a new economic order is emerging, based on collaboration and the collective interest

Het idee achter deze tegenstelling is dat in de oude vorm van het kapitalisme het individu centraal stond. Zijn gewin –bijna altijd in financiële termen- is belangrijker dan het grotere geheel. Daarmee ook direct een deel van de huidige financiële crisis verklarend want ook de grote banken bestaan bij de gratie van de individuen die hen vormen en leiden. Co-op kapitalisme gaat juist uit dat wat goed is voor het individu goed is voor het grotere geheel. En vice versa

Het voordeel van dit soort generalisaties is dat het lekker hard tegenover elkaar staat en dat je er dus makkelijk de pers mee haalt….Maar is het ook in dit geval niet en|en? Zou co-op kapitalisme niet de reden zijn waarom de Rabobank redelijk ongeschonden uit de crisis komt?

Of ligt de nadruk toch veel meer op co-op?

Is dat de verklaring waarom er nu al zoveel TransitionTowns zijn die zelf aan de slag gaan om hun manier van wonen, werken en leven minder olie-afhankelijk te maken? Of waarom een Marqt als locale markt zoveel meer populair is dan gedacht?

Co-op wordt gedreven door drie begrippen; Co-operation, collaborator and collective interest. Of zoals Noreena zelf besluit: I hope we choose the open-source version of capitalism, the multiplayer version, in which one only wins when all parties work together for a common good. That we choose to shop not at Gucci, but at the Co-op.

Dichtbij in elke betekenis van het woord is voor mij de kern. Lokale, aanraakbare, benaderbare initiatieven. Geen grote bureaucratische organisaties maar voor en door echte mensen. Inspirerend is in dit verband de presentatie op Ted.com van Seth Godin, getiteld Tribes

Want dankzij internet kunnen we lokaal nu volledig anders definiëren. Niet meer op basis van geografie maar op basis van ideaal of interesse. En dat opent volledig nieuwe perspectieven. Ik zou zeggen kom maar op! En voor alle anderen is de quote van Shaw misschien op z’n plaats: “Those who say it can’t be done should not interrupt those who are already doing it.”

 

Politieke positionering

In de wereld van marketing en organisaties is het gemeengoed; positionering. Wat wil je voor wie betekenen! En eigenlijk is de uitslag van de Europese verkiezingen een knalharde wake-up call voor politieke organisaties om zichzelf veel scherper neer te zetten. Kijk maar naar de PVV en D66. Beide hebben gekozen. De een tegen en de ander voor Europa. En beiden zijn als winnaars te betitelen.

 

Wouter Bos vertelde vanochtend op de radio de uitslag ‘kloten’ te vinden. Maar wat wil je nu? Geen keuze, geen duidelijke boodschap, geen heldere campagne en de kiezer haakt af. Logisch, want die krijgt per dag zo’n 3.000 boodschappen te verwerken en dan is enige scherpte zeer welkom.

En wij bij C-Roots zijn ook wel een beetje (plaatsvervangend!) trots. Op onze Marietje Schaake. Voor en met haar campagneteam hebben we een Identitea gedaan om de scherpte in haar verhaal authentiek bij haar te laten passen. En kijk, nummer 3 op de kieslijst van D66 mag ze nu ook naar Brussel. 

En dat is hard nodig! Want wat deze verkiezing duidelijk heeft aangegeven is dat het tijd is voor mensen die niet meer denken in of/of (of voor of tegen europa) maar juist de kracht zien van en|en. Van het overstijgen van de tegenstellingen om samen een nieuw domein te maken. En van dat soort mensen kunnen er nooit genoeg zijn! Want zoals Freek de Jonge zei: ‘Je moet zorgen dat er iets is dat groter is dan jezelf’. Want het gaat nu alleen maar over ikke ikke ikke en er is niets meer groter dan onszelf.