Wij Nederlanders hebben last van verliesangst. We verzekeren alles wat los en vast zit en besteden ruim 12% van ons inkomen (gemiddeld 4.700 euro p.j) aan verzekeringen. Tegelijkertijd scoort verzekeren hoog in de lijstjes van meest saaie tijdbestedingen denkbaar! Zelfs boodschappen doen en een bezoek aan je schoonmoeder scoren beter.
In deze paradox is de financiële crisis hard binnengekomen. Het vertrouwen van consumenten is ultiem laag en eigenlijk heeft de hele sector behoefte aan een nieuw begrip van verzekeren. En dan zie je dat er geen verschil meer is tussen binnen en buiten een organisatie. Want ook verzekeraars worden bevolkt door datzelfde angstmijdende volkje. Want interne veranderingen brengen ook onzekerheid mee en zijn ook niet te verzekeren. Hoe krijgen we in een dergelijke onzekere context toch de betrokkenheid van medewerkers omhoog om het nieuwe verzekeren te ontwikkelen?
Een grote verzekeraar geeft ons het vertrouwen om ze te helpen precies dat te doen. Zijn wij verzekerd van een boel leuk werk (waarover laten uiteraard meer!), en zij straks van een nieuwe zekerheid gebaseerd op een sterker intern doorleefd vertrouwen.
Vorige week op de Bread & Butter modebeurs geweest. Terug van weggeweest, was de beurs weer in Berlijn. Na een aantal jaren zeer succesvol (zeker niet in de laatste plaats door het lekkere eten, de leuke tentjes en het lekkere weer) in Barcelona te hebben gedraaid, is de beurs weer naar de thuisbasis Berlijn gelokt. De magneet voor de modewereld is door Berlijn verleid met een prachtige locatie, één met een geschiedenis: Flughafen Tempelhof. Tempelhof is een nog door Hitler gebouwd vliegveld (ontworpen door zijn huisarchitect Speer) en heeft de grandeur die Hitler altijd zocht in zijn bouwwerken. Vanaf het vallen van het IJzeren Gordijn, was deze luchthaven het enige mogelijke verkeer met het Westen, omdat alle toegangswegen waren afgesloten. Daarom werd deze luchthaven ook wel de airlift genoemd. Alles van kleding tot levensmiddelen ging door de lucht.

In deze van geschiedenis en emotie vervulde omgeving was de hippe modebeurs, stonden de denim-merken rij aan rij, vergezeld door de keiharde muziek van de G-Star modeshow op het vliegveld. We werden van de Womens Fashion vleugel met een airport shuttle over het vliegveld naar de andere vleugel gereden waar we ineens in de mannenvleugel stonden.
Enorm indrukwekkend. Hoewel bijna de helft aan exposanten door de crisis, toch wel een goed bezochte beurs. En naar ik begreep ook voor de Berlijnse ondernemers en taxi’s toch een beetje extra business. Maar wat een verschil om in een gebouw rond te mogen lopen waar je de geschiedenis gewoon nog voelt, de roots, de herinneringen i.p.v. het gemiddelde beursgebouw. Zo zie je maar weer hoe belangrijk de omgeving voor merken is!

Siang-Lan Go