Gisteren naar PICNIC09 geweest, de jaarlijkse conferentie over nieuwe media, hoe het ons leven en de economie beinvloedt en interessante nieuwe businessmodellen ontstaan.
Discussies over Co-Creation gevoerd, voorbeelden die vaak van mass-customization pas naar Co-Creation gaan. Zo is daar het voorbeeld Lego, wat vandaag de dag (zo schijnt het) meer verdient aan Lego Factory dan aan alle Lego die in de schappen ligt. Lego Factory is een concept waarbij iedereen mbv een 3D programmaatje van Lego zelf zijn ontwerp kan maken. Het programma rekent uit welke steentjes je nodig hebt, geeft je een prijs en met een druk op de knop bestel je je eigen gemaakte ontwerp. Met bijbehorende verpakking en afbeelding en prijs, helemaal af. Als je iets hebt gemaakt, kan de massa op je ontwerp stemmen. Indien het populair genoeg is, dan kan Lego besluiten je ontwerp écht in productie te nemen. Ze betalen heel netjes royalties over de verkopen en plaatsen je naam en foto als designer op de verpakking.
Verder een interessante case over ethiek. De privacy in sociale netwerken die door patienten worden bezocht en geladen, en waarvan de data verkocht worden aan farmaceutische bedrijven. Maar de patienten kan het niets schelen. Ze hebben maar 1 doel: dat de farmacie een oplossing vindt voor hun aandoening.
Een reeks van sprekers over de tastbare kant van de nieuwe media. Die krijgt in combinatie met de digitale technieken een totaal andere wending, maar juist die tastbare kant blijft noodzakelijk. Ook Vodafone kwam met een tastbaar product: de tegenhanger van de iPhone. Ik moet het nog even zien.
Overigens erg grappig dat alle sprekers Macbooks hadden, maar dat het congres door Microsoft gesponsord werd. Nou dat zal MS vast wel een beetje pijn doen. Maar ja, ook hier zie je dat de daadwerkelijke producten het onweerstaanbare in de mens wakker maken.
En als laatste nog Augmented Reality, het beleven van deels de werkelijkheid door je camera, toegevoegd met specifieke beelden. Maar ook het gebruik van Second Sight om journalistiek in een context te kunnen zetten, mensen meer het verhaal van de journalist te kunnen laten ervaren door er middenin te zitten. Ik denk niet de toekomst, maar wel een interessante hypothese.
Kortom, ik was toch wel weer behoorlijk geinspireerd en gevoed. Het verbaasde me haast niemand uit de marketing wereld te zien. Echt een gemiste kans. Ook hier zouden de werelden veel meer met elkaar moeten versmelten.
Er was ook nog even tijd om met de RFID tag te spelen: de ikTag. Samen met mijn vriendin Cidi de wedstrijd aangegaan wie het meest gevonden werd op Google. Enne het was even spannend, maar ik Won!
Siang-Lan
augmented reality
