Net als elk jaar typ ik per ongeluk het verkeerde jaartal als ik ergens een datum moet vermelden. Zelfs MS Word doet er gretig aan mee. 2009, oh nee, het is 2010! Het is een automatisme dat meestal al snel vervangen zal worden door een nieuwe omdat 2010 dan weer gewoon is geworden.
Als het nieuwe jaar begint kijken de meeste mensen even terug op het vorige om te reflecteren. En vervolgens maken ze (goede) voornemens om met frisse moed het verse jaar te starten. Het is bekend dat deze voornemens vaak niet waargemaakt kunnen worden, omdat we nu eenmaal mensen zijn. En die automatische gedachten en handelingen die we gewend zijn, voelden stiekem wel prettig aan en brengen ons in de verleiding om terug te vallen op het oude. Maar als je kunt wennen aan een nieuw jaartal, waarom zou je andere automatismen dan niet kunnen ombuigen?
Persoonlijk voel ik me daarin gesterkt door het heldere licht dat de sneeuw ons momenteel geeft. Het laagje wit dat ervoor zorgt dat alles samenhang heeft omdat alles even dezelfde kleur heeft en je niet wordt afgeleid door niet ter zake doende details. En er tevens voor zorgt dat je je net iets stiller en langzamer door de wereld beweegt, zodat je de dingen eens op een andere manier kunt bekijken en beoordelen.
2010 zal waarschijnlijk een bijzonder jaar worden. Na een jaar van ‘crisis’, vallende banken, natuurgeweld, het verkleuren van de Postbank, Mexicaanse griep, de eerste donkere president in de VS, de aanslag op de koningin, een mislukte klimaattop, het verlies van Michael Jackson, Ramses Shaffy, Martin Bril en vele banen, voel je om je heen dat mensen een sterke drang hebben om het dit jaar eens even heel anders aan te pakken. We willen weer klimmen met zijn allen, maar dan wel goed voorbereid.
Terugkijkend op een bewogen jaar, zien we dat de gebruikelijke manier van denken, doen en het voor vanzelfsprekend aannemen van vele zaken ons blijkbaar geen zekerheden geeft. Dat we het heft zelf in handen moeten nemen, en onszelf en de mensen om ons heen kritische vragen moeten blijven stellen, omdat situaties veranderlijker blijken dan we dachten en systemen minder stabiel dan ze leken. Zowel in onze dagelijkse levens als in het bedrijfsleven. We worden meer en meer gedwongen nu te kijken naar wat we werkelijk belangrijk vinden. Wat onze core is, en wat deze versterkt en verzwakt, en hoe we daarop kunnen anticiperen.
Vorig jaar zijn bij velen de bladeren uit de boom geschud, dus nu even diep graven in die wortels, zodat de blaadjes er straks weer lekker groen bijhangen op alle vlakken. Want ons motto blijft natuurlijk: When you are looking for opportunities, dig at the roots instead of just hacking at the leaves… En oh ja, de boom is ondergronds vaak net zo groot als bovengronds, dus dit jaar gaan we ook eens kijken wat er gebeurt als we de boom op zijn kop houden…
GELUKKIG NIEUWJAAR IEDEREEN!
Saskia Schipper
nee geen photoshoot voor een James
Bond film maar voor teleplan in Penang (Indonesië). Teleplan is een beursgenoteerd bedrijf met 19 vestigingen en 6000 medewerkers in alle werelddelen. De organisatie is gespecialiseerd in het repareren van elektronica en alle logistieke processen daaromheen. Jaarlijks repareert Teleplan ruim tien miljoen apparaten voor vrijwel alle grote IT- en telecommunicatiebedrijven zoals Dell, IBM, HP, Kodak, LG, Microsoft, Nokia, Sony en Cisco; van spelcomputers tot notebooks en van LCD-schermen tot BlackBerries.
