Archive for February, 2010


Window to the world

De olympische winterspelen zijn alweer voorbij, twee weken sport en nu eens niet alleen voetbal. Soms kan ik met heel veel verbazing naar de verschillende sporten kijken en vraag me wel eens af hoe ze moeten overkomen op iemand van een andere planeet. Er zitten toch vreemde varianten bij. Zoals bijvoorbeeld skispringen Waarbij het me verbaasd dat er geen skispringen voor vrouwen op het programma staat. Volgens mij de enige sport op de Olympische spelen die niet voor mannen en vrouwen op het programma staat. Terwijl het toch blijkt dat al in maart van 1933  de Women’s ski jumping world Championship plaats vonden op Snowman’s Hill. Op de foto zie je Johanne Kohlstead uit Noorwegen.

Het mooie van al die sporten is dat ze zijn ontstaan uit de Roots van de cultuur, langzaam hebben ze zich natuurlijk ontwikkeld, vaak geen rekening houden met de moderne landsgrenzen. Zo is er de Nordische combinatie of Biathlon in de Scandinavische en Alpen landen. Ook Curling is natuurlijk zeer apart. Daarin zie je weer een heel andere combinatie van landen die daar goed in zijn. De sport cultuur gaat dwars door onze huidige geografische grenzen en bevind zich op een veel dieper liggend niveau. Juist daarover hadden we het laatst met De European Cultural Foundation, een nieuwe klant van C-Roots, die juist op zoek is naar de culturele verbintenis in Europa. Het Europa van nu kent wel is waar de Euro maar voor de rest veel grenzen , veel regels ,veel politiek en te weinig oog voor de roots van de culturen die Europa op een ander niveau heeft gevormd. Misschien wel een cliché maar toch zijn hier de Olympische spelen een mooi voorbeeld. Het is toch fascinerend om te zien hoe we over de hele wereld kijken naar een evenement en iedereen zijn eigen werkelijkheid heeft. In Canada denken ze dat de Olympische spelen draait om curling en ijshockey Terwijl wij toch echt denken dat schaatsen de spil van de spelen is. Zo hebben we allemaal ons eigen ‘Window to the world’. Eigenlijk is dit de manier om naar corporate branding te kijken. 1 sterk merk met vele facetten die ieder hun eigen centrum vormen en ‘window’ hebben afhankelijk van de deelnemers in dat facet. En niet te vergeten een ongelooflijk respect voor de Roots, de motor voor ontwikkeling en vernieuwing.

Bart-Jan Horrée

 

Authenticiteit

Volgens Van Dale is authenticiteit ‘betrouwbaar, geloofwaardig; echt’. En het is de trend van de laatste maanden. Maar door het als trend te benoemen, benoem je ook het onuitgesproken tegendeel! Namelijk dat het hiervoor onecht, gemaakt en fake was. Het beste zie je dat in de wereld van commercials. Dove was de eerste die met echte modellen aan de slag ging, maar toen dat nieuwtje er af was, werd het toch weer de mooi-makerij die de overhand nam.

Maar het lijkt nu toch echt een trend te zijn. Kijk maar naar de nieuwe commercials van Reaal waarin ‘echte mensen’ een videocamera meekregen om de werkelijkheid van hun alledag vast te leggen. Maar wat zegt dat echter over de organisatie? Dat ze goed luisteren naar hun (potentiele) klanten? Dat ze begrijpen wat hun klanten meemaken?

De grote vraag is dan of die ‘promise’ strookt met hun ‘performance’. Klopt de buitenkant met de binnenkant? Is het écht ‘echt en oprecht’ of is het de volgende en daarmee weer tijdelijke reclametruc?

Wanneer worden organisaties echt authentiek door hun roots leidend te laten zijn in alles wat ze doen. In hun communicatie, in hun producten en dus ook de manier waarop ze communiceren met de wereld om hun heen? Dat is de enige ware authenticiteit en volgens van Dale zijn organisaties dan ‘echt en betrouwbaar’.