Stap ik niet op de fiets omdat het regent, omdat ik geen zin heb om mijn fiets op 3 sloten te zetten nadat ik een plekje aan de brug zou vinden, omdat ik geen zin had om eerst alles bij elkaar te zoeken om vervolgens in een gigantische rij te gaan staan om te passen en vervolgens weer in dezelfde rij voor de betalingen te gaan staan, besloot ik vol optimisme eens even virtueel te gaan shoppen. Shoppen zonder hoppen ook wel genoemd en dat klinkt alleen al goed.
Dus alles binnen handbereik en lekker browsen. Eerst even inspiratie opdoen op de mooie merken sites die me erg aan spreken en dan kijken of ik het na kan bootsen bij de goedkopere variant. Leuke bezigheid en hiermee kan al het bovenstaande heerlijk ontlopen worden…althans dat dacht ik.
Het onmogelijke wordt mogelijk! Ben je er helemaal klaar voor, precies in je hoofd wat het worden moet, welke items nog ontbreken en nodig moeten worden aangevuld: krijg ik een scherm voor mijn neus met daarop de tekst:
“Het is druk in de winkel!”Of ik het op een later tijdstip nog eens wil proberen.
Daar zit je dan, heerlijk onderuit en sta je digitaal in de wacht. Ik kon er alleen maar heel hard om lachen, wist echt niet dat dit kon. Een heerlijke realiteits-check. Dan toch maar consuminderen. Want hoe nodig is nodig?
“Service is geen afdeling maar een mentaliteit,” las ik onderweg op mijn fiets naar huis, De abri-kop bleef hangen in mijn hoofd. Het is dan ook een keiharde waarheid.
Service is geen attachment dat je aan je bedrijf kunt plakken om klanten tevreden te houden.Je moet de klanten oprecht service willen bieden, vanuit de kern (wij noemen dat natuurlijk de roots). Dan betekent het dat het in je mentaliteit moet zitten om klanten daadwerkelijk service te kunnen bieden.
Het doet me denken aan wat ik recentelijk las in “De Lachende Boeddha” van Mark Magill:
“De geest (red. =mentaliteit) bepaalt je gedrag. Je huidige gedrag bepaalt je toekomstige geluk of ellende. Daarom moet je je aandacht erbij houden. Om het beste in jezelf wakker te maken, moet je jezelf keer op keer met de neus op de feiten drukken. Die inspanning maakt het verschil.”
Aandacht hebben voor en geven aan bij het overwinnen van negatieve emoties/connotaties die klanten soms hebben. Veel bedrijven kunnen maar moeilijk langdurig oprechte aandacht opbrengen als het service betreft. Toch heb ik het gevoel dat werkelijke aandachtsinvestering in the end behoorlijk wat Return in Investment op zou kunnen leveren, als je service benadert en behandelt vanuit het hart, de kernvan je wezen, je identiteit. In termen van geld, loyaliteit, innovatie en productontwikkeling (als je heel goed luistert wat je klanten zeggen) en betrouwbaarheid bijvoorbeeld.
Nooit meer kiezen tussen goed en goedkoop. Want service is geen afdeling maar een mentaliteit. Zo claimt Tele-2 Zakelijk in haar campagne. Ze noemen dat De Nieuwe Realiteit. Ik snap het verband hier helaas niet helemaal, want echt vernieuwend is een goede prijs/kwaliteit/service verhouding niet. Ik mis een beetje de eerlijke kern van hun mentaliteits-statement. Zou service echt zo mentaal verweven zijn in de organisatie?
Zou het geen goed idee zijn een afdeling Mentaliteit aan de basis van elk organigram te plaatsen, ter bevordering van de Nieuwe Eerlijke Aandachtigheid? Ik wil wel helpen met de ontwikkeling van de Corporate Mentality Guidelines…
De nieuwe Incompany is uit. Afgelopen donderdag werden de ‘awards’ uitgereikt voor de bedrijven met de grootste aantrekkingskracht en de beste reputatie. Het zakenblad met onafhankelijk onderzoek naar Nederlandse organisaties laat ons goed zien dat er veel veranderd en dat de positie van het snelle geld wankeld. In de 5 jaar dat wij de Art Direction doen voor Incompany is de verwarring nog nooit zo groot geweest. Dat komt met name omdat er een mix zichtbaar is tussen mensen die willen veranderen vanuit overtuiging of eindelijk gehoord worden en bestuurders die rationeel weten dat het anders moet maar eigenlijk met hun gedrag de veroorzakers van de crises zijn. Maar goed wie geloof je nu ? Veranderingen op basis van oprechtheid geven in ieder geval meer vertrouwen en voor liefde en veiligheid hebben we nog heel wat werk te verzetten… Wil je dit nummer van Incompany ontvangen stuur dan een mailtje naar office@c-roots.com
Professioneel amateurisme noemt copywriter en vriend Hajo Francken het. De overtuiging van veel mensen dat ze overal verstand van hebben en alles kunnen. Niet dat ze lijden aan zelfoverschatting of dat ze arrogant zijn of zo, maar gewoon omdat er ook echt heel veel kan.
Foto’s maken is super gemakkelijk, er is altijd wel een camera in de buurt en het kan bijna niet meer mislukken. De camera regelt het licht en de scherpte en als je per ongeluk een wat vreemde uitsnede kiest dan ben je opeens hip en creatief. Toch halen veel mensen moeiteloos uit tientallen foto’s die ene foto die door een professional is gemaakt. Met film is het precies hetzelfde. In imovie kan je makkelijk je eigen filmpjes editten alles wijst vanzelf en als je het niet meer weet dan geeft google je ongetwijfeld een goede oplossing. Maar ook met het schrijven is het eigenlijk hetzelfde. Overal vandaan kan je stukjes tekst kopiëren, teksten worden voor je vertaald en de spelling check geeft wel aan of het goed of fout is. Maar het grote gevaar van al die mogelijkheden, programma’s templates, format’s en andere tools is dat het voor vele de norm wordt. Dat bijvoorbeeld de lay-out van het visitekaartje in het office programma iwork de standaard wordt. Dat de consumptie maatschappij zich uitbreid naar het domein creativiteit, waardoor authenticiteit en daarmee de basis voor vernieuwing verloren gaat. Daarnaast is het heel vermoeiend en tijdrovend om op elk gebied de discussie met de ‘amateur’ aan te gaan. Of de spellingscontrolle gelijk heeft. Hoe de foto gemaakt moet worden of hoe de film moet worden gemonteerd. Misschien is het voor die amateur goed om te beseffen dat het woord amateur is afgeleid van het franse woord voor liefhebber ( wikipedia ) en dat we als zodanig naar creatief werk zouden moeten kijken.
Ons land was de afgelopen week weer behoorlijk oranje gekleurd met Koninginne- en Bevrijdingsdag. En met het WK voor de boeg zal dat voorlopig nog wel even zo blijven. Een typisch geval van het virus Oranjeritis.
Oranje is bij uitstek dé nationale huisstijlkleur. Ondersteund met rood-wit-blauw. ING, Easyjet, TNT Post, KNVB, Q-dance, Rabobank, C1000, RTL4, de Staatsloterij, de VVD en Orange Babies zijn al zo corporate oranje dat ze heel makkelijk op het oranje-thema in kunnen spelen. Maar ik vind het opvallend dat veel bedrijven de oranje huisstijlkleur in deze tijden zonder problemen aan hun corporate kleurenpalet lijken toe te voegen. Logo’s worden klakkeloos op oranje achtergronden geplakt of geïntegreerd in allerlei standaard aangeboden promotie-artikelen. Ik vind het soms jammer dat bedrijven niet altijd goed kijken welke van dit soort promoties passend zijn bij hun identiteit, hun visie en missie en product of dienst. Maar er zijn ook heel veel goede inhakers bij!
Echt veel kan er volgens mij overigens niet misgaan, mits je de context waarin je het plaatst in de gaten houdt (Welke merchandise past bij jou en je klanten? En denk ook aan hoe je de boodschap in copy en art verpakt: wordt het niet te cliché en/of flauw, voegt het wat toe?). Want of je het oranje thema nu wel of niet 100% volgens de corporate guidelines inzet, over het algemeen brengt oranje ons als Nederlanders hoe dan ook in een positieve stemming:
ORANJE:
- staat voor vertrouwen, onafhankelijkheid en een sterke identiteit
- is de kleur van creatieve scheppende levenskracht, invoelendheid en positieve sociale contacten
- is stralend en zorgt ervoor dat je opgewekt en positief in het leven staat
- combineert lichamelijke energie met mentale kwaliteiten
- is de kleur voor ideeën en mentale concepten
- is een kleur die de sociale contacten en saamhorigheid versterkt
Oranje stimuleert ook de spijsvertering, zo blijkt. Ik neem nog zo’n heerlijke oranje tompouce!
Het blijft een dankbaar onderwerp, verzekeraars en banken. Krampachtig proberen ze het geschonden vertrouwen van hun klanten te herstellen en ze doen dit eigenlijk allemaal door te wijzen op hoe lang ze al bestaan. ASR is al 290 jaar mensen aan het verzekeren, Nationale Nederlanden al 165 jaar en sinds gisteren claimt de ABNAmro bank dat ze dat ook al 180 jaar doen….
Jarenlang onderzoek van Beverland aan de RMIT Universiteit in Australië bevestigt het vermoeden dat eerlijkheidsclaims niet werken. Zijn onderzoek toont aan dat authentieke merken op de lange termijn veruit het meest succesvol zijn, maar het blijkt dat het geen zin heeft om authenticiteit en eerlijkheid als claims op te voeren. Beweren dat je eerlijk en authentiek bent, wil namelijk niet zeggen dat je ook zo wordt gezien.
En dat is het probleem van verzekeraars van vandaag. Claimen dat je authentiek bent en dat het belang van de klant altijd boven het belang van het bedrijf uitgaat (eerlijkheid?) is niet het geloofwaardige antwoord dat consumenten verlangen. Het concept van financiële dienstverlening is misschien al bijna 300 jaar oud, de uitvoering anno 2010 is sterk aan vernieuwing onderhevig!
Wie durft de consequenties van die gedachte aan om vanuit je roots aan het nieuwe verzekeren te werken…..In ieder geval niet deze drie spelers want teruggaan naar je roots is op deze manier een zwaktebod van jewelste want tenslotte is met diezelfde roots de financiële crisis toch ontstaan….En dan toch zoveel communicatiegeld verstoken aan zo’n boodschap is ronduit IRRIE…..(irritant!)
In Items stond onlangs een recensie van ons ‘Rootsbook’ voor Teleplan. Nu willen we jullie deze boekverfilming natuurlijk niet onthouden waarbij het vanzelfsprekend zo is dat de film zelden beter is dan het boek.
Verzekeraars. Ze zijn er altijd goed in geweest. Grote woorden, maar in de afgelopen jaren bleken die woorden behoorlijk leeg te zijn…dan wel gevuld met een iets andere betekenis dan verzekeraars hun klanten wilden doen geloven… Dus moeten ze nu het vertrouwen terugwinnen. En lees je dit weekend paginagrote goedgedragstatements.
Maar wanneer begrijpen de verzekeraars dat het niet gaat om de grote woorden of de paginagrote (lees dure) advertenties, nieuwe logo’s etc. De huidige consument is echt in staat om daar doorheen te prikken! Mensen geloven niet meer wat je zegt, maar wat je doet. Daar zit het verschil. Wat je anders doet dan hiervoor. Wat verzekeren nu is en niet wat het was! En dat graag consistent.
Dus stop die traditionele corporate campagne en stop dat geld nu eens in een actie waarbij het voor al je klanten duidelijk is dat je het echt anders gaat doen. En ga daar dan niet stoer over lopen doen in je communicatie…. maar maak het business as usual! Vraag niet om het vertrouwen, zeg niet dat je het gaat om het terugwinnen ervan maar doe het gewoon en dan krijg je het vertrouwen misschien terug. En niet eerder!
Deze week had Maria van den Hoeven scherpe kritiek op bedrijven en instellingen die hun hand ophouden bij de overheid omdat anders “Nederland niet meer innovatief” is. Gek eigenlijk, want kijk eens naar de internationale faam van onze designwereld, de ideeen voor innovatie door crowd-sourcing van de gemeente Amsterdam of zelfs het TV-programma “Het beste idee van Nederland”, allemaal bewijs dat Nederland echt nog wel creativiteit en innovativiteit heeft.
Wat is er dan echt aan de hand?! Is het dat wij als land en als individuen niet meer creatief zijn? Hebben we niet meer genoeg vernieuwingsdrang omdat de cultuur ons dwingt om niet te ver boven het maaiveld uit te komen? Is het dat we niet meer voorop lopen in de technische ontwikkelingen? Is het misschien dat wij veel meer een dienstenland dan een maakland zijn?
Of is het dat we die creativiteit niet meer kunnen omzetten. Ontbreekt het in Nederland aan ondernemerschap. Aan de kennis en ervaring om aan een goed idee een solide business model te koppelen. Een goed idee is nog niet een goed product, laat staan een goede en dus gezonde onderneming.En welke constatering dan ook juist is (en misschien zijn ze allemaal wel waar) wat gaan we daar dan aan doen?
Als C-Roots hebben we in ons pamflet #3 een systeem geïntroduceerd om de innovatie-funnel van een organisatie te vullen vanuit de identiteit van de organisatie, getiteld C-Future. Een simpel denkmodel wat eenvoudig is om te zetten naar concrete actie! Geen moeilijke technische vernieuwingen met grote investeringen en dito risico’s maar een hands-on model om korte termijn en lange termijn vernieuwing in samenhang te brengen. De korte termijn direct in te zetten vernieuwing, die uiteindelijk de lange termijn kan financieren, waardoor innovatie een dagelijkse vanzelfsprekendheid wordt.
Kortom, wij zijn er klaar voor en willen graag onze creativiteit inzetten voor nieuwe dingen. Daarom, de eerste die ons benaderd met een concrete vraag op het gebied van innovatie krijgt van ons de eerste dag in uren cadeau!
Het valt vaak niet mee om jezelf terug te zien op foto’s of film, je stem te horen op een geluidsopname. Maar soms pakt het opeens goed uit en dan denk je, ben ik dit? Zo wil ik mezelf graag zien. Dit gebeurde ons afgelopen week. In het tweede nummer van ‘Items’, het toonaangevende magazine over design in Nederland. Daarin staan we met een artikel. En eigenlijk staat daar prima in verwoord wat de essentie is van wat wij doen als C-roots aan de hand van een case voor Teleplan. Click op de pagina om de betreffende pagina uit te vergroten.
) en dat we als zodanig naar creatief werk zouden moeten kijken.
